Home

Eenden vluchten

Foto Album

 

D.O.S.sier

Links

 

Duck-Side Forum 

Voor en door supporters

  

Uitslagen  Standen

 

VOOR EN DOOR 

SUPPORTERS

Deze pagina is bestemd voor en door supporters. Je kunt allerlei dingen inzenden bij de webmaster van de Duckside. Dit kunnen o.a. foto's zijn of ingezonden brieven, opmerkingen etc.... Er worden alleen inzendingen geplaatst als de naam van de inzender bekend is bij de webmaster.

Klik hieronder voor een reactie naar de webmaster 

             

KOOKCLINIC

Op 21 december 2011 viert D.O.S. Kampen dus toch groots haar 85ste verjaardag. Die avond wordt een start gemaakt met de “Top elf van 85 jaar D.O.S.” Een keus uit de 11 meest memorabele momenten in de geschiedenis van D.O.S. De Redactie kan er wel honderd opnoemen. Het uiteenvallen van de sportvereniging D.O.S. Kampen vond de Redactie op zich ook memorabel, maar het zal wel gaan om de sportieve momenten. 

Uiteraard hoogtepunten. Ab Spielhagen met een pegel tegen IJsselmeervogels in 1979, de redding van Martin Doorn bij Altena in 1984, de 4 – 4 in en tegen Bennekom in 1988, het doelpunt van Rob Kabboord tegen Zuidvogels in 2006 enz. Waarschijnlijk staat op het eind van de rit 25 juni 1988 het hoogst genoteerd. Zoals Bohemian Rhapsody vrijwel altijd de lijst van de Top 2000 aanvoert, zo wordt vrijwel zeker door alle D.O.S.’ers de algehele amateurtitel op 1 gezet. Al met al wel een leuk initiatief. 

Toch baalt de Redactie. Niet dat die party alsnog gevierd wordt, maar wel omdat dit feestvarken er niet bij kan zijn. De reden? Geloof het of niet: de Redactie heeft zich opgegeven voor een kookclinic. En laat dat nu net op 21 december 2011 zijn. Een kookclinic! Ik geeft het onmiddellijk toe geachte lezer. De wat rebellerende stukjesschrijver van weleer bestaat niet meer. De Redactie zakt al niet vaak meer door maar zakt wel steeds verder af. De Redactie is burgerlijk geworden. Om niet te zeggen saai. Truttig mag ook. Iemand die zijn principes verkwanseld. Maar misschien leer ik die avond nog wat! Misschien kan ik mijn favoriete act opvoeren: de Swedish Chef van de Muppet Show. 

Valt er toch nog wat te lachen. Trek ik de lijn zo door, want er valt momenteel namelijk veel te lachen in het geel-zwarte eendenhok. De laatste twee wedstrijden gewonnen! Waaronder zelfs een uitwedstrijd. Een wedstrijd waar onze jongens voor het eerst sinds mensenheugenis de nul hielden. Zul je natuurlijk altijd zien: is de geel-zwarte Armada net op stoom, gaat de winterstop in. Als het jaar 2011 wordt ingeruild voor 2012 staan er dus vijf ploegen onder D.O.S. Vijf! En wie stiekem naar de ranglijst van de tweede periode kijkt ziet dat D.O.S. daar in de top vijf staat. Wie dat een maand geleden had voorspeld was opgenomen in een inrichting. “Wat zeg je? D.O.S. doet mee om een periode? Een gevaarlijke gek hier. Afvoeren die man.” Maar nu staan wij daar toch maar mooi. Al moeten de eendjes nu ook weer niet als haantjes door de stad gaan waggelen. Zo goed is het allemaal nog niet, maar toch. De wereld ziet er een stuk vrolijker uit. Vooral geel-zwarter. 

Op dus naar 2012. Maar eerst dit jaar nog even naar de kerstbazaar op 17 december en dan dat feest op 21 december. Daarna naar de nieuwjaarsreceptie in ’t Maatje bij korfbalvereniging D.O.S. Kampen (een groep mensen die ook een belangrijk onderdeel waren in 85 jaar D.O.S. Kampen) op 3 januari 2012 en vervolgens naar de nieuwjaarsreceptie van voetbalvereniging D.O.S. Kampen op 7 januari 2012. Die eerste week wordt zo te zien een pittig weekje. En dan is het aftellen geblazen voor de revanchewedstrijd tegen hunnie op 17 maart 2012, het jubileumfeest van de K.V. D.O.S. op 14 april 2012, de wedstrijd tegen Lucky Ajax op 2 juni 2012 en het Oktoberfest op een broeierige zaterdag in september 2012. 

Het jaar 2012 mag van de Redactie beginnen. Voor het allemaal zo ver is gaat de Redactie dit jaar nog even de vernedering van een kookclinic ondergaan. Denken jullie aan mij? Als de leden van D.O.S. de bitterballen naar binnen werken dan is de Redactie waarschijnlijk piepers aan het koken of slagroom aan het kloppen. En op het moment dat de aanwezigen zich buigen over al die prachtige momenten in de geschiedenis van hun club is de Redactie - in navolging van zijn idool de Swedish Chef - misschien wel kippen aan het plukken. Maar een ding belooft de Redactie plechtig: er wordt op 21 december geen eend geserveerd! Uitgerekend op die dag zou dat blasfemie zijn. 

Alvast mooie feestdagen en een goede jaarwisseling toegewenst. 

Wij gaan er in 2012 wat moois van maken met ons allen.

 

De Redactie.

 

     Het Leven van een voetbaltrainer!

 Als voetbaltrainer is het weer een spannende tijd zo vlak voor de kerstdagen!

Niet alleen in Kampen zijn er al twee trainers de laan uitgestuurd maar ook elders rommelt het. Op Urk wordt het contract met de trainer na dit seizoen niet verlengd en ook bij de Leeuwarder Zwaluwen waar Marcel Valk trainer is gaat het lang niet goed!

Elke club begint natuurlijk de competitie met de doelstelling op zijn minst in het linker rijtje te eindigen en als het even kan met een periode toch voor de nacompetitie te gaan!

Maar goed het vak van trainer is en blijft moeilijk het is nu eenmaal eenvoudiger om een trainer naar huis te sturen dan een heel elftal.

Eigenlijk zou er eens een club moeten opstaan die door elke speler individueel te testen op inzet conditie en beleving te screenen; zo kun je inzicht krijgen wie er wel en wie er niet geschikt is om voor het hoogst haalbare te gaan!

Als we nu naar ASVDronten kijken dan doet Lucas het daar helemaal niet slecht en zullen ze daar tevreden zijn met de resultaten; hoe anders was dit vorig jaar bij DOS Kampen?

Lucas nam zelf een moedige beslissing door zonder afkoopsom een conclusie te trekken dat hij uit de groep ook niet meer kon halen als de stand op de ranglijst!

Sommige trainers gaat het wel goed neem nu Hans van Dijkhuizen hij zit in een stijgende lijn en kan zijn clubs uitkiezen.

Hoe zou dit toch kunnen, wat zit hier achter is het de toekomstvisie van bepaalde clubs waar hij voor kiest of zit het in de opleiding van de clubs?

We zien ook in het profvoetbal dat er trainers zijn die het ene jaar succesvol zijn en het andere jaar bij dezelfde club falen (Zoals dhr. Van Gaal bij Bayern München)!

Om de situatie eens op DOS te projecteren moeten we constateren dat er na Evert Fiegter en Hans van Dijkhuizen eigenlijk geen enkele trainer is geweest die resultaten haalde met het eerste.

Nu kun je wel altijd de trainer de schuld geven maar mijns inziens is dit niet altijd terecht.

Vaak heeft het te maken met de sfeer in een groep de oude garde tegen de jonkies en ook het clubgevoel wat bij de eigen jongens zorgt voor een extra stapje!

Als ik nu naar het eerste kijk zitten er echt wel jongens bij die leuk kunnen ballen maar vallen op de één of andere manier de stukjes niet op zijn plaats.

Je bent natuurlijk altijd afhankelijk van je spelers en met langdurige blessures moet je aanpassingen doen; maar goed dat moet voor de andere spelers ook weer extra motiverend werken!

We kunnen denk ik dus constateren dat er ook op het mentale vlak een uitdaging ligt voor de trainers om de prestaties van het team te beïnvloeden!

Verder is het belangrijk om “Eigen Jongens” bij de groep te hebben om zo de binding met de supporters te houden.

Als de prestaties tegenvallen komt er automatisch minder publiek en met een elftal “buitenlanders” zal er ook bij het publiek een stuk minder herkenning zijn!

Maar de toekomst ziet er wat mij betreft goed uit er lopen in de jeugd veel talenten rond en met een goede begeleiding moet dit toch een goede kweekvijver zijn voor de toekomst van DOS!

Wat is het jammer dat we van de talenten die er ook vorig seizoen en de seizoenen ervoor doorkwamen vanuit de jeugd zo weinig meer is te zien op “de Maten”!

Het is natuurlijk niet makkelijk voor deze jongens om aan te haken in een elftal waar de prestaties niet top zijn. Je kunt niet van ze verwachten dat ze de kar trekken!

Maar met een goede mentaliteit moeten ze toch een eind kunnen komen in de toekomst!

Misschien moeten we naast de Hoofd- en de assistent-trainer nog wel een mental coach en een conditietrainer inzetten om de boel weer aan de gang te krijgen?

Frans Habekotté

 

              TRENDY

 Gematigd beste lezer. Gematigd. Dat is wat de Redactie door de jaren heen is geworden. De humor ligt op straat en de Redactie probeert overal de lol maar van in te zien. Het gaat zelfs zo ver dat de Redactie anno 2011 kan lachen om een opmerking van de Duitse teamchef Oliver Bierhoff. “Is Duitsland het nieuwe Nederland geworden?”, vroeg een journalist aan de Europees kampioen van 1996. “Dat zou betekenen dat wij nooit meer een finale winnen”, antwoordde Bierhoff gevat. Er waren tijden dat op zo’n moment de afstandsbediening door de televisie vloog, maar tegenwoordig vindt de Redactie dat grappig. Minder humoristisch was de wedstrijd. Zelden de Soldaten van Oranje zo kansloos ten onder zien gaan. Wel weer grappig was de opmerking van Mark van Bommel na afloop. Nederland stond goed. Dat klopt. Onze jongens stonden er mooi bij. Vooral bij het Wilhelmus. De koppies strak en uit volle borst het volkslied meebrullen. Dat is goed voor het imago want bij de publieke opinie doet dat meezingen het altijd goed. Bovendien speel je tegen de voetbalrivaal en dan kan het etaleren van wat extra vaderlandsliefde nooit kwaad. Ook tijdens het kiekje voor de elftalfoto zag het er gelikt uit. Volledig gekleed in het altijd frisse oranje en op voor de catwalk. Voor de rest was het wel jammer dat de vice weltmeister geen bal heeft geraakt. Maar dat lag ook wel een beetje aan de Duitsers. Dat is een goed stel hoor! 

Wat ook een goed stel is zijn onze jongens. De laatste weken lijkt het vlaggenschip van D.O.S. de wind weer wat in de zeilen te hebben. Een eclatante 3 – 6 zege in Zwolle, in Kampen een zekere overwinning tegen Zwart Wit ’63 uit handen gegeven en zaterdag een afgetekende 4 – 1 nederlaag tegen FC Zutphen. Nu niet in paniek raken want dit laatste was ingecalculeerd. 

Op 3 december 2011 gaat het er tegen D.Z.C. ’68 echt om. Bovendien is de Redactie allang tevreden met een acceptabele nederlaag tegen een kampioenskandidaat. 

Wat minder tevreden is de Redactie over zichzelf. De Redactie is tot de conclusie gekomen dat hij niet met zijn tijd meegaat. Jarenlang de progressieve jongen van de linkse kerk uitgehangen. Altijd maar weer de wijsneus spelen die iedereen wel even zal vertellen hoe de wereld in elkaar zit. En nu – beste lezer – nu moet het hoge woord er dan toch uit. Dit stukje op uw lievelingssite is getikt door een heuse digibeet. Bij Facebook denkt de Redactie aan after shave en bij het woord twitter komen er visioenen van een ontluikende lente naar boven. Pingen? Nieuw gerecht bij de Chinees? 

Social-Hub? Een bordeel in binnenstad van Amsterdam wellicht? Wi-fi? Dat zal de nieuwe hond van de buren zijn. Geen flauw benul waar het allemaal over gaat. Verder stamt de mobiele telefoon van de Redactie uit het jaar 0 of zelfs nog daarvoor. Maar hier is recent verandering in gekomen. 

De Redactie heeft zich een trendy mobiel aangeschaft. Uiteraard is er niet gekeken op een paar cent want het geld moet rollen. Het is immers crisis. Vanaf nu gaat deze jongen met zijn tijd mee. Wat deze belegen veertiger van de verkoopster heeft begrepen zijn de mogelijkheden oneindig. 

De Redactie overweegt zelfs een twitter account zodat u kunt volgen wat de Redactie allemaal uitspookt. De Redactie in de trein, in de D.O.S.-kantine, in de voormalige synagoge aan de IJsselkade, in zijn knusse appartement in de Kamper binnenstad, in sporthal De Reeve: niets ontgaat u nog. Er is echter een probleem. Bij de telefoon zit geen handleiding! U voelt het probleem aankomen. Verder dan de aan- en uitknop is de Redactie nog niet gekomen. En wij zijn inmiddels alweer drie dagen na aanschaf verder … Toch weer niet zo trendy en bijdehand als gedacht. 

Dat laatste moeten onze jongens de laatste twee wedstrijden van 2011 wel zijn. Tegen D.Z.C. ’68 en d’Olde Veste ’54 moeten wij slim en geslepen spelen. En over de vleugels. Ook dat is erg trendy. Pakken wij in die duels zes punten dan is ook in 2012 de combinatie geel met zwart weer heel erg trendy. 

De komende week nog even die trendy telefoon onder de knie zien te krijgen en de sociale media heeft er weer een fervent aanhanger bij. SMS’en, e-mailen, twitteren en wat niet meer: Hup D.O.S. Kampen 1!

 

De Redactie.

 

       FEESTJE?

 Na die zeperd op Middenwetering heeft de Redactie zich een tijdje uit het openbare leven teruggetrokken. Voor het verwerkingsproces was dat het beste. Want waar de Redactie zich ook vertoonde, overal werd die smadelijke 6 – 1 in de gapende wond gewreven. Werk, trein, e-mail, sms, kroeg, krant: werkelijk overal werd de Redactie geconfronteerd met de afgang van het jaar. Het werd de Redactie zichtbaar teveel en dan moet je professionele hulp zoeken. Volgens de psychiater kan de Redactie het leven inmiddels weer aan. Na een peperduur consult heeft de Redactie nu eindelijk geaccepteerd dat het maar een spelletje is en goedgemutst stapt de Redactie dan ook weer door het leven. Al blijft de kans om in dezelfde valkuilen te trappen groot. Vooral in deze tijd van het jaar. 

Want de datum 5 november staat weer voor de deur en het gevaar bestaat dat de Redactie dan alles weer door een te roze bril ziet. Dat is namelijk de dag waarop het exact zes jaar geleden is dat wij hunnie met boter en suiker in de pan hakten. Wat was het leven toen mooi. Overzichtelijk ook. Wij waren beter dan hunnie en dat waren wij al jaren. Geen verandering in de machtsverhoudingen en daar houdt de Redactie van. Een voortkabbelend leven zonder al teveel gedoe. Wat later dat seizoen ging het op 1 april 2006 – geen grap – echter mis. Hunnie wonnen van ons. Sindsdien krijgt de Redactie altijd maag- en buikkrampen van wedstrijden tegen hunnie. En bij een teleurstellend resultaat volgt steevast spontane buikloop. Kunt u nagaan wat voor taferelen er de dag na de schandvlek in de clubgeschiedenis van D.O.S. allemaal bij de Redactie thuis hebben afgespeeld. De details blijven u bespaard. 

Over onze roemruchte clubgeschiedenis gesproken. Door Oefening Sterk Kampen viert op 21 december 2011 haar 85ste verjaardag! Normaal gesproken gonst het om de vijf jaar van de geruchten over een lonkende knalfuif, maar tot op heden is het angstvallig stil. Stilte voor de storm? Of laten wij het in stilte passeren? Onder het mom van: het verleden was mooi, maar de toekomst is uitzichtloos. Laat ons maar lijden in stilte. Dat zal toch niet? Nu moet u niet denken dat de Redactie met een feestneus op en een rolfluit in de mond de polonaise gaat leiden, want daar is de Redactie geen type voor. 

                                         

En dan ook nog te bedenken dat twee mederedactieleden volgend jaar met de supportersvereniging een feest willen organiseren. De dresscode voor dat feest? Voor de mannen een lederhose en voor de vrouwen een dirndl. En omdat wordt verwacht dat de Redactie daarbij aanwezig is ziet de Redactie daar nu al als een Tiroler berg tegenop. Dat ziet de Redactie overigens ook tegen de naderende winter. Met een temperatuur van 5 graden boven nul, slagregens en een stevige noordoosten wind een wedstrijd D.O.S. Kampen – D.Z.C. ‘68 bekijken/ondergaan. Om nu te zeggen daar kijk je naar uit: nee. 

Maar gelukkig gaan “wij” volgende week de zaal weer in. Niet om te voetballen, maar om te korfballen. Onze korfballende naamgenoot heeft vorig seizoen in de zaal Kamper korfbalgeschiedenis geschreven. Kampioen van de Overgangsklasse en daarmee promotie naar de Hoofdklasse. Voor de Redactie was dat een welkome verrassing. Een pleister op het al jaren bloedende geel-zwarte voetbalhart. Al gaan onze korfballende vrienden en vriendinnen het komende zaalseizoen ongetwijfeld tegen een paar tikjes oplopen. Dat is de consequentie van een trapje hoger. Ze bestaan volgend jaar overigens driekwart eeuw. In april bereikt de kv D.O.S. Kampen de respectabele leeftijd van 75 jaar. D.O.S. Kampen voetbal 85 jaar, D.O.S. Kampen korfbal 75 jaar, een eclatante zege op hunnie op 17 maart 2012, het Nederlands voetbalelftal Europees kampioen, een obscene party georganiseerd door wat redactieleden: voorlopig feesten wij er ondanks alles vrolijk op los. Dansen op de vulkaan. 

                                            

Altijd goed om even de zinnen te verzetten. Zo dadelijk toch Louis van Gaal maar even bellen. Het guitige pakje dat hij tijdens zijn balkonscene in München droeg heeft hij voorlopig toch niet meer nodig en het is zonde om het weg te kieperen. Het is immers crisis!

De Redactie.

 

          Doodziek!

Ja dat is een pijnlijke kop boven dit stukje; maar de soep wordt doorgaans niet zo heet gegeten als ze wordt opgediend!

Het begon zo mooi met een “Derby avond” waarop de trainer op de vraag van hoeveel wordt het zaterdag? Het antwoord gaf 3 punten!

En nog even nadat het in de rumoerige kantine stil was de opmerking plaatste ja dat is het probleem ook vaak bij het team om rustig te blijven!

 

Nou dat hebben ze zaterdag voor elkaar gekregen het werd doodstil na afloop van de wedstrijd op Middenwetering in het DOSKAMP! Ik zocht naar een uitweg naar een achterdeur om te ontsnappen maar verzamelde toch na een tijdje de moed om via de voordeur het sportpark te verlaten.

Een aantal dames van ons groepje zocht toch nog een plaatsje in het bruisende café op Middenwetering dit ging mij echt te ver!

Jongens wat hebben we ons in laten pakken en af laten troeven op 15 oktober 2011 op sportpark “Middenwetering”!

Ja vroeger zou ik met een doodziek gevoel naar huis zijn gegaan dit keer kwam ik thuis met een gevoel dat we in de touwen lagen en er maar niet uit konden komen!

Nu heb ik samen met twee medestrijders thuis nog een paar flesjes bier genuttigd en ben omstreeks middernacht draaiend in mijn bed in slaap gevallen.

De volgende morgen werd ik wakker met een blik op de klok die we hebben staan zag ik dat het echt 16 oktober was; het was dus geen nare droom geweest het is echt zo!

Met 6-1 verloren bij Kowet ja het is echt waar deze spelersgroep met alles wat eromheen loopt heeft het voor elkaar gekregen!

In juni schreef ik nog een stukje met de titel “Een goed gevoel” daar sta ik nog steeds achter al is het gevoel met de vooruitzichten voor ons vlaggenschip al heel wat minder geworden!

Na 25 tegendoelpunten in 7 wedstrijden weten we dus dat het verdedigend nog niet goed in elkaar zit met de 10 doelpunten die we gemaakt hebben slaan we nog helemaal niet zo’n modderfiguur als je op de ranglijst kijkt er zijn zelfs 6 clubs die er evenveel of minder hebben gemaakt.

Waar ligt het dan aan? Er moet toch een oorzaak zijn waarom komen onze tegenstanders zo makkelijk bij het doel van DOS KAMPEN?

Ik hoop dat er in de komende twee weken eens een keer goed wordt gepraat geëvalueerd en terug wordt gekeken op wat er in de eerste zeven wedstrijden fout is gegaan.

Er moet nu iets gebeuren je hebt nu nog alle kansen om bij die verwerpelijke onderste 4 plaatsen weg te komen.

Neem van mij part van elke wedstrijd video opnamen en kijk wat er bij de tegendoelpunten verkeerd gaat.

Maar doe in ieder geval iets de tijd van mooi praten en aaitjes over de bol is voorbij vanaf nu moet iedereen tot het gaatje gaan.

We moeten de tegenstanders op inzet, agressie en conditioneel de baas worden en voor elkaar als team door het vuur willen gaan.

Dus vanaf nu moeten we er staan en met een plaats bij de onderste 4 moeten we geen genoegen meer nemen voor de Kerst moeten we van deze plaatsen af zijn anders gaat het wel een keer fout!

We voetballen al weer jaren onderin in de 1ste klasse D en het moet een keer misgaan bij de volgende p/d zijn we gewoon gezien dus zorg dat het nu niet weer zover komt!

Gegroet namens een diepgeraakte supporter,

Frans Habekotté

 

De Bokaal

Een weke of wat geleden zag ik in de Kamper krante een kört berichien stoan, over een vergadering van de Kamper Taalkringe. Sinds enige tied vaarn die eer’n as warkgroepe onder de vlagge van de historische vereniging Jan van Arkel.  “’t mut toch wat liek’n”  zull’n ze wel edacht em. Disse mann’n em het Groot Kamper Dictee tussen Dos en det volk uut Middenwetering e’organiseerd en ‘en passant’ ook de uutslag vast’esteld,  en deur is bi’j de Dossers de neudige opskudding over ontstoan.

Iederene ad al direct het vermoeden: ze bin weer an `t smousjassen ewest die Coksianen. En al rap bleek dat det ook het geval is ewest.  Et opstel, deur kwaam’n we later achter, was in mekare eflanst deur een Kowetter, zodet ze stiekem al eem konn’ oefenen. En as klap op de vuurpijl was het ook nog noa e’keken deur Kowetters. 

Det adden ze ons van teveuren natuurlijk nooit verteld.

Ja, en da’j dan kansloos bin, det  sprek vanzelf.

Umme da’k ook an die skriefwedstrijd ad mee’edoan,  leek het mien een strak plan um ies eem een kiekien te neem’n op die vergadering. Zo kon het gebeur’n da’k op een woensdagoamd rond allef achte de zaal van d’Anzestad binnenstapp’n. Der was gien kop anwezig. “Ze zull’n ut toch niet of’elast em”, flitsen het mien deur de kop. Gelukkig liep ik vrouw Scheepers die die tente exploiteert teegn het lief en die vertell’n mien dat het zakien in een apart zaaltien an de achterkante van het gebouw zol vergaderen.

En inderdaad deur zat het stellegien. In een oogopslag a’k in de gaat’n det de kwoaje genius van de dialectskriefwedstrijd, Reijer van ’t Hul der niet bi’j zat. Die ad waarschijnlijk al nattigheid e’vuuld. Now is ie veur een bietien water over het algemeen niet zo bange.  IJ mut niks em van die tankgrachte die ze umme Kampen hene will’n legn, die Bypass, weurmee ze ons wies will’n maken dat det de redding veur Kampen giet wönn. Waarskijnlijk wördt het de redding veur de centen van de gemeente Kampen en een paar andige ondernemers uut Kampen en maar dan  niet veur het water .………

Noa een vlotte opening deur de veurzitter ging ut spul van start. Een deftige dame die verstand van het skriem van dialect ad en deur de Taalkringe uut-e’neudigt was begon al metene uut te legn det het Kamper woordenboek miskien wel een mooie richtlijn is, maar det de spelling die deur in stiet niet zaligmakend en zeker niet altied goed is. Ja, det adden wij Dossers al lange begrepen.

Een insider van de dicteewedstrijd zag deurmee  de bujje al angn. Vriendelijk stappen ij op mien of. Ja, met die dicteewedstrijd adden ze een bietien e’foegelt. Ze adden het zo sneu evunn det Kowet geen enkele knappe beker in de priezenkaste ad stoan, dat ze de uutslag een klein bietien e’manipuleerd adden. Ook adden de Coksianen een paar infiltranten bi’j Dos in de ploeg e’drukt met de opdracht umme zoveul mogelijk folten te maken. Ie zol’n det ongerechtigde speulers kunn’n nuumm..

Ie snappen dat het probleem veur mien toen metene op’elöst was. Wat mien betreft maagn  die beker, die ze geleuf ik zelfs  “Bokaal” goan nuumm, zoaterdag in ontvangst neemm.  Em die Coksen ook eindelijk iets um mee te pronken, ook al is het maar veur een jeurtien, want fluusteren die keerl mien in t’oor:  “ ‘t is wel een wisselbeker heur, volgend jeur mun we em weer terug em”.  IJ keek mien deurbij vroagend an.

Toen ek um maar veul succes ewenst ……………

Frans T.  

 

DRESSCODE

De Redactie werd van de week bijna onder de voet gelopen. Niet door een stel op hol geslagen voetbalsupporters. Ook niet door totaal doorgedraaide beursanalisten. En ook al niet door hysterische dames die bij de Redactie om een handtekening bedelden en hijgerig naar de 06 van de Redactie hengelden. Zo populair is de Redactie nu ook weer niet. Het waren kinderen van een jaar of acht die de Redactie bijna van de sokken liepen. Plaats delict: de C1000 in de Hanzewijk. Aanvankelijk dacht de Redactie dat ze op jacht waren naar de inmiddels voor een dumpprijs aangeboden rood-gele obligaties de Beker en de Schaal, maar het ging de kids om gogo’s. De Redactie kan daar toch maar moeilijk aan wennen. Die anarchie bij de supermarkten van de C1000. In de Lovinkstraat hebben ze zelfs dranghekken geplaatst. Vroeger spaarde de Redactie voetbalplaatjes. Op het schoolplein ruilde je je dubbelen met andere voetbalfans. Klaas Drost van PEC Zwolle voor Jaap Jonk van Volendam en Bert van Marwijk van AZ’67 voor Guus Hiddink van De Graafschap. Of de Duitser Günter Netzer voor de Engelsman Kevin Keegan. Plakboeken van EK’s en WK’s. Dat soort werk. Je haalde de voetbalplaatjes bij de lokale sigarenboer en dranghekken waren bij die nicotineverstrekkers destijds niet nodig. Een mooie tijd. Ik was een kind hoe kon ik weten, dat dat voorgoed voorbij zou gaan. Allemaal verleden tijd dus. De Redactie wordt oud en melancholisch. Of nog wat sterker aangezet: de Redactie is oud en vooral ontzettend melancholisch. Zo dadelijk zet de Redactie Het dorp van Wim Sonneveld maar weer eens op.

Onze jongens houden zich niet met gogo’s bezig. Gezien de prestaties van de laatste seizoenen vraagt de Redactie zich al een tijdje af waar ze zich dan wel mee bezig houden, maar de Redactie beschouwt al die tranentrekkers van de laatste jaren maar gewoon als incidenten. Iedere club zit wel eens in een wat mindere fase. Een dipje. Dat kan gebeuren en die oorwassing in Aalten was vorige week ietwat geflatteerd. Laat NSC maar komen. D.O.S. Kampen heeft wat recht te zetten tegen ze. Een ezel stoot zich immers niet tweemaal vlot achter elkaar aan dezelfde steen. Laat staan dat een eend dat doet. Zo was de redenering van de Redactie enkele uren voor het treffen met de ploeg uit Nijkerk, maar na afloop van de wedstrijd is de Redactie blij met een punt. Om maar met een understatement in huis te vallen: het liep niet helemaal soepel. Ook bij de tegenstander niet want de spelers uit Nijkerk lagen meer op de grond dan dat ze op hun benen stonden. Een van onze jongens dacht: “dat kan ik ook”. Het leverde D.O.S. prompt een strafschop en de gelijkmaker op. Ach. Op zich is een gelijkspel tegen een ploeg die vorig seizoen in de hoofdklasse speelde nog niet zo gek. Het geeft de burger in ieder geval moed om volgende week de reis naar W.V.F. in Westenholte te ondernemen. W.V.F. is waarschijnlijk geen hoogvlieger in de eerste klasse D. Een ploeg die net als D.O.S. een puntje in de eerste twee wedstrijden heeft gesprokkeld. De geel-zwarten kunnen volgende week bij de blauw-witten al direct een belangrijke slag slaan.

De blauw-witten. Dat durft de Redactie hier wel te schrijven. Bij onze korfballende buren is dat wat problematischer. Het wordt nog linker als je er wit-blauwen van maakt. Woensdagavond gaat het namelijk gebeuren. De Kamper korfbalknaller Wit Blauw – KV D.O.S. Kampen. Dat wordt nog wat. Wij voetbaljunks leven dan wel toe naar onze stadsderby, maar deze mag er ook zijn. Soms heeft de Redactie het idee dat de rivaliteit tussen de Kamper korfbalclubs groter is dan die tussen onze vrienden van Middenwetering en ons. Dat komt waarschijnlijk omdat de korfballers af en toe een titel pakken en er dan een knalfuif tegen aangooien. Wij voetballers staan al jaren droog en raken al buiten zinnen als wij niet degraderen. De Redactie vertoeft graag bij de KV D.O.S., maar voordat de Redactie kantine ‘t Maatje binnenloopt checkt de Redactie altijd even de kleding. De kleurencombinatie wit met blauw is daar killing. Voor je het weet lig je een paar uur later in de tandartsstoel. Gifgroen met sneeuwwit? Prima. Pimpelpaars met kobaltblauw. Geen probleem. Zuurstokroze met muisgrijs. Soit. Zo lang het maar niet wit met blauw is. Want de prachtige combinatie geel met zwart is de trend anno 2011. Bij de KV D.O.S. heeft men absoluut alle reden om apetrots op zichzelf te zijn. Op dit moment staat de club als een huis. De organisatie, de sponsoring, de ploeg, de accommodatie: allemaal prima. Hulde! De Redactie laat woensdag de voetbalwedstrijd Ajax – Olympique Lyon dan ook voor wat het is. Dat ziet de Redactie wel in samenvatting. De Redactie onderneemt op woensdagavond via de (sommige namen moet je in hoofdletters en in vet schrijven) MARINUS POSTlaan de reis richting de HILBERT VAN DIJKstraat. 

De stadsderby begint om 20:30 uur en de dresscode is woensdagavond 14 september 2011 – uiteraard - geel en zwart.

De Redactie.

 

    CURSUS

De hele week was er door de trainers op gehamerd. Het was het item tijdens de training donderdagavond. Gedurende de lange reis naar Aalten hadden de trainers de jongens nog een keer overhoord. “Dus wanneer is de wedstrijd afgelopen?” Doodse stilte. Iedereen begon spontaan wat anders te doen. De een zat naar de punt van zijn schoen te staren, een ander checkte zijn e-mail en weer een ander twitterde er lustig op los. Plotseling stak iemand zijn vinger op. “Wat ik er van de week allemaal van begrepen heb dan is de wedstrijd in de 90ste minuut afgelopen”, aldus een leergierige leerling. “Fout!! De wedstrijd is afgelopen na het allerlaatste fluitsignaal van de scheidsrechter. Onthoud dat nu eens.” 

Aha. Vandaar dat het in de beker misging tegen Lelystad’67 en NSC. Vandaar ook dat het vorig seizoen zo vaak op het eind fout ging. Menig D.O.S.-supporter schrikt nog altijd ’s nachts wakker van die duels tegen de stadgenoten. Dat moet tegen A.Z.S.V. dus anders. En inderdaad. Onze jongens scoorden nu zelf in de slotfase. Ze hadden de score ook al geopend. Vervelend detail is echter dat de tegenstander daar tussendoor vijf keer scoorde. Nog vervelender is dat de spelers totaal van de kaart zijn zodra ze een goaltje tegen krijgen. Na ieder tegendoelpunt kan de doelman van D.O.S. vrijwel direct weer vissen. Daar gaan we de komende week dus aan werken. Mocht het geen effect sorteren dan biedt een cursus Mental Coaching gericht op teams wellicht uitkomst.

Ook op dat vlak moet de club natuurlijk met haar tijd mee. Je moet telkens weer nieuwe leerdoelen stellen. Dat doet de Redactie ook. Een keer in het half jaar voeren wij bijvoorbeeld met onze vaste medewerkers een functioneringsgesprek. Omdat aan iedereen wel een vlekje zit, rollen er steevast keiharde verbeterpunten uit. Een seminar, cursussen, workshops: als het om de doorontwikkeling van onze mensen gaat dan is ons niets te dol. En het volgen/ondergaan van een seminar – hoe onzinnig die op het eerste gezicht ook mag lijken - is verplichte kost. Niks geen vrijblijvendheid. En na afloop van de seminar moet tijdens de afsluitende rondvraag de loftrompet worden afgestoken. Over hoe zinvol de dag was. Zo ontzettend lekker coöperatief ook. Even wat bomen met je medecursisten van andere clubs. Heel leerzaam. Dat je er een beter mens door bent geworden en dat je nu heel anders tegen bepaalde zaken aan kijkt is uiteraard ook meegenomen. Een en ander moet budgettair natuurlijk wel te behappen zijn. Het geld groeit de Redactie immers niet op de geel-zwarte rug.

Over geld gesproken. Op Middenwetering gaan ze obligaties uitgeven. Ze hebben ook namen bedacht: de Beker en de Schaal. De Redactie las het met een glimlach. Wanneer u tussen de 250 en 500 euro aftikt dan bent u de trotse eigenaar van obligatie de Beker. Boven de 500 euro mag u op verjaardagen pronken met obligatie de Schaal. Als u met de Schaal een Louis van Gaal act opvoert dan krijgt u de tweede Schaal met korting. Benieuwd trouwens of de financiële waakhond AFM hier groen licht voor geeft, want de steeds norser kijkende minister van Financiën Jan Kees de Jager kan er natuurlijk niet nog meer problemen bij hebben. De Jager wil een verplichte financiële toets voordat consumenten complexe financiële verplichtingen aangaan. Heel erg benieuwd wat er gebeurt als je voor die toets zakt. Zou je voor het aanschaffen van een rood-geel bekertje of schaaltje ook zo’n toets moeten doen?

Obligaties van een voetbalclub. Emotierommel. Kowet –  d’Olde Veste’54 2 – 3. 

De Redactie koopt nog liever Griekse staatsobligaties. Daar heeft de Redactie geen toets of cursus voor nodig!

De Redactie.

 

       COMPETITIESTRESS

Elke woensdag ploft Voetbal International trouw op de mat bij de Redactie en wij lezen deze week dat Samuel Eto’o zijn lievelingsclub eindelijk heeft gevonden. Na nietszeggende clubjes als Barcelona en Internazionale heeft hij in Dagestan – een autonome republiek van de Russische Federatie - de club gevonden waar hij in Kameroen altijd al van droomde. De naam van de club: Anzhi Machatjskala. Het levert hem 20 miljoen euro per jaar op. Onze volksheld heeft zich voor drie jaar aan de club uit de hoofdstad van Dagestan verbonden. Hij durft wel risico te lopen met zo’n driejarig contract. Want 20 x 3 is slechts 60 miljoen! Maar wat moet je? De schoorsteen in huize Eto’o moet ook blijven roken en het is crisis. En als je bij een club als Internazionale blijft dan ben je natuurlijk een dief van je eigen portemonnee.

Over dat laatste gesproken. Hulde voor het Nederlanderschap. De Redactie was deze week getuige van het nationaal kampioenschap geldrapen in Limburg. Het schijnt dat aan dit kampioenschap alleen autochtonen mochten deelnemen. Heerlijk. Al die roomblanke medelanders die zich het vuur uit de sloffen rennen en zich een hernia tillen aan biljetten van twintig en vijftig euro. De winnaar is onbekend. Jammer. Maar dat zal de bescheidenheid van de Nederlander wel zijn. Verplichte kost bij de inburgeringscursus. Uiteraard heeft niemand stiekem wat geld in zijn of haar broekzak laten glijden. Want crisis of niet: wij blijven natuurlijk wel een volkje van absolute zuiverheid. Al helpen dodelijke camera’s daar ook een handje bij.

Ook alweer opperste verbazing op de Redactie over de transfersommen die over tafel vliegen bij het naderen van 31 augustus. Eljero Elia voor tien miljoen euro naar Juventus, de Tukkers leggen een slordige vijf miljoen euro op tafel voor Leroy Fer en zonder te knipperen met de ogen schijnt PSV zeven miljoen euro uit de binnenzak te toveren voor Tim Matavz. Het kan niet op. Maar wat moet je? Want crisis of niet: je moet mee. En mocht het misgaan dan draait de gemeenschap daar gewoon voor op. Wij de lusten; jullie de lasten.

Voor de geel/zwarten was dat overigens jarenlang andersom. Voor de wedstrijd begon fluisterden wij onze tegenstanders al heimelijk toe: wij vandaag de lasten; jullie de lusten. Prettige wedstrijd en tot straks in de kantine. Het eerste rondje is van ons. Maar daar gaat dit seizoen een eind aankomen. De tegenstanders gaan komend seizoen als een berg opzien tegen een confrontatie met onze jongens. Ze gaan in Kampen merken dat er bij D.O.S. niet meer te halen is dan een paar lekkere ballen gehakt en een paar kannen bier. Kansloos zijn ze. En dat weten ze al voordat ze de bus in stappen op weg naar Kampen. De trainers van de tegenpartij staan nog wat te oreren over het gegeven dat een puntje bij D.O.S. altijd knap is, maar voordat hij zit staat het al 1 – 0 voor ons. Na negentig minuten zijn ze blij dat ze met een afstraffing van 5 – 0 de bus weer in mogen. Gelukkig. Het is geen zevenklapper geworden en we zitten op slechts de helft van tien.

Geloven ze op de Redactie daar echt in? Nee. Maar het droomt zo lekker weg. Bovendien begint men op de Redactie last te krijgen van competitiestress en dan sla je door. Sommige redactieleden raken voor elke competitiestart zelfs in een identiteitscrisis en een enkeling staat weken onder hoogspanning. Nagelbijten tot je een ons weegt.

Zaterdag ook maar gelijk starten met de verste uitwedstrijd van het seizoen. Naar het dappere dorpje dat in de Tweede Wereldoorlog zoveel onderduikers onderdak bood. Aalten dus. Thuisbasis van onze eerste tegenstander A.Z.S.V. Na afloop van de wedstrijd misschien nog even een kopje thee drinken bij de gitarist van AC/DC. Hopelijk wel met drie punten in de tas. Dan is de competitiestress eindelijk een keer voor niets geweest.

De Redactie.

 

         SEIZOEN 2011/2012: DE OMMEKEER?

Op 31 mei 2003 won D.O.S. Kampen 1 een promotie-/degradatiewedstrijd  van ONS Sneek. De 2 – 1 overwinning op de Friezen bracht de geel-zwarten na een afwezigheid van drie seizoen terug in de hoofdklasse. Destijds het hoogste niveau van het zaterdagvoetbal. Het leedvermaak richting de buren was groot en het liedje “Het is stil op Middenwetering” werd die lange zwoele nacht een D.O.S.- klassieker. Acht jaar na die overwinning op ONS Sneek in Emmeloord moeten wij met pijn in het geel-zwarte hart constateren dat D.O.S. nadien vrijwel niets is opgeschoten.

In het seizoen 2003-2004 handhaafden de Poelanten  zich – dankzij een vliegende start –  moeiteloos in de hoofdklasse, maar de seizoenen daarna was het kommer en kwel. Nadat D.O.S. in de seizoenen 2004-2005 en 2005-2006 het vege lijf had weten te redden via een promotie-/degradatiewedstrijd, men in het seizoen 2006-2007 aan het slot het hoofdklasserschap veilig stelde ging het in 2008 alsnog mis. De ploeg degradeerde kansloos naar de eerste klasse en het eerste jaar in de eerste klasse bleven de eendjes simpel overeind, maar de daarop volgende seizoenen handhaafde D.O.S. zich met kunst en vliegwerk. Afgelopen seizoen was de landskampioen van 1988 zelfs slechts een strafschop verwijderd van de tweede klasse …

Je zou zeggen: ooit moet het vlaggenschip van D.O.S. de wind weer een keer in de zeilen krijgen. Dat moet een keer kantelen van hopeloos naar hoopvol en van negatief naar positief. Misschien was de overwinning op V.S.C.O. ’61 zo’n kantelmoment. Op het oog is de selectie sterker dan vorig seizoen en het moet voor D.O.S. Kampen 1 mogelijk zijn een plekje in de middenmoot te bemachtigen. Veel meer hoeven wij niet te verwachten. Veel meer mogen wij ook niet verwachten. SDV Barneveld is de duidelijke favoriet voor de titel. De rest is eigenlijk een groot vraagteken. Natuurlijk kunnen onze stadgenoten zo maar een partijtje gaan meeblazen en natuurlijk maakte FC Zutphen vorig seizoen een degelijke indruk.

Onze eerste competitietegenstander A.Z.S.V. overleefde soeverein de eerste ronde in de beker. Streekgenoot Be Quick’28 maakte in de beker juist een matige indruk en zowel onze stadgenoten als ook onze eigen jongens gingen drie keer onderuit. Op 3 september 2011 telt dat allemaal niet. Dat is de datum waarop het moet gebeuren. De ervaring leert dat wanneer je de eerste vier wedstrijden zonder kleerscheuren doorkomt je een “ontspannen” seizoen voetbalt.  En daar zijn de spelers, supporters, trainers, sponsors en bestuur van D.O.S. Kampen zo hard aan toe.

Met het bestuur is direct een positief onderwerp aangesneden. Op bestuurlijk vlak heerst bij D.O.S. een serene rust en de club verkoopt zich goed naar de buitenwereld. Ook dat mag ook wel een keer gezegd worden. Hulde voor Danny van den Bos en companen. Want ze zijn niet op het gemakkelijkste moment op de geel-zwarte trein gestapt. Wie verantwoordelijkheid neemt op een moment dat de trein volledig dreigt te ontsporen heeft lef. Laat 2011-2012 een mooi en vooral ontspannen seizoen worden. Zodat wij in mei 2012 kunnen zeggen: die baggerwedstrijd vorig seizoen in Oosterwolde was het startschot  voor de ommekeer in dit seizoen. De eendjes kwaken weer uit volle borst. Wij doen weer mee!

Groet,

Redactie.

 

Een “Goed gevoel”!

Het seizoen 2010/2011 zit er weer op vooraf had ik een “Goed Gevoel”maar tijdens het seizoen werd dat gevoel al snel minder!

Het seizoen verliep met name voor de winterstop rommelig en ongelukkig en het trainersduo Hoekman/Koers leek niet op de juiste weg om een goede klassering neer te zetten!

Nadat Hoekman zijn conclusies had getrokken werd het gevoel met het toevoegen van Jan Mulder iets beter maar goed het voelde nog niet goed!

Met de terugkeer van Nick Karel werd mijn gevoel beter en voelden de spelers zich ook beter maar het elftal was nog steeds het “Lelijke Eendje” van de eerste klasse D!

Uiteindelijk na de maximale speelminuten die er zijn te maken in de competitie en een spannende strafschoppenserie werd het gevoel toch weer goed omdat we weer een jaartje in de “Eerste klasse D” mogen acteren!

Volgend seizoen wordt alles anders ik ben ervan overtuigd dat het dieptepunt afgelopen jaar (sportief gezien) is bereikt!

We gaan volgend jaar weer punten pakken en met de komst van een aantal scorende spelers naar “de Maten” moeten er volgend seizoen resultaten worden gehaald!

Ook bestuurlijk gezien ben ik ervan overtuigd dat het de goede kant op gaat en het bestuur laat nu al zien met de toekomst bezig te zijn en heeft een goede visie op voetbal en weet dat er eerst weer moet worden geïnvesteerd in de vereniging en het vlaggenschip om weer sterk uit het dal omhoog te komen!

Vooral het feit dat er weer jongens van de club in het bestuur zitten en ook mensen die zelf op niveau hebben gespeeld doet mij goed!

Ook met de toetreding van Frank Koenderman tot het bestuur moeten we als vereniging toch erg blij zijn!

En vergeet niet de mensen die achter de schermen in de schaduw hun werk doen!

Het doet me ook goed dat ik weer lees dat spelers een goed gevoel bij DOS hebben; dat lees ik in verschillende media en dat betekend dus dat we weer op de goede weg zijn met z’n allen!

Want als er een goed gevoel is wil iedereen erbij horen dus laat zien ook volgend seizoen dat je bij die mooie club wil horen!

Daarom een oproep aan de supporters, sponsors en leden laat je zien langs de lijn bij de club waar we allemaal bij willen zijn!

Want DOS KAMPEN is toch de club met een rijk verleden en een mooie toekomst waar nog steeds heel goede voetballers worden opgeleid; helaas halen ze niet allemaal het eerste maar als we naar het team van E1 kijken zitten er vast wel een paar bij die de potentie hebben om een hele goede te worden!

Ik wens U allen een prettige vakantie toe en hoop dat we volgend seizoen elkaar weer in goede gezondheid langs de lijn mogen begroeten voor een mooi jaar bij “de mooiste club van Kampen”!

 

Frans Habekotté

juni 2011

     De Cirkel is rond!

 

Brunnepe 18 december 2010

Beste bezoekers van “de Duckside”!

Ik weet niet hoeveel jaar het geleden is maar op een dag kwam bij mij het idee op om foto’s te maken bij het eerste elftal van DOS Kampen en deze op een site te plaatsen!

Op goed geluk ben ik destijds begonnen om via @home een eigen website op te starten!

In het begin reclame maken via briefjes met de inlog van “MIJN” fotowebsite!

Na een korte periode kreeg ik de hulp via Anton Kattenberg en kwam in contact met Arno Spaansen die voor een kratje bier een website voor ons heeft gebouwd; deze site heette destijds www.duckside.tk en voor .tk hoef je nu eenmaal niets te betalen en zo is de professionalisering van de site begonnen!

Destijds melde zich een tweede medewerker van de site aan Laurens Hooisma hij deed een aantal interviews en werd natuurlijk bekend door zijn Eendenvluchten!

Dit ging een aantal jaren goed en de bezoekersaantallen op de site gaven een stijgende lijn aan!

Omdat het toch wat gecompliceerder werd kwamen we via Gert Snippe in contact met Henry Kruithof die onze site meer smoel gaf en zeer bedreven is in het aankleden en onderhouden van “Onze site”!

Op een gegeven moment kwam de vraag waarom we niet .nl achter de site hadden staan en na een telefoontje was de naam .nl vastgelegd en werd de site betaald door een anonieme sponsor!

Deze sponsor heeft ons weer in contact gebracht met iemand die een nieuwe site voor ons heeft gebouwd!

Ja er kwam zelfs een reclamebord langs het veld met de naam “de twaalfde man” dit reclamebord is ontworpen door Jeffrey van Winsum die dit ook weer belangeloos deed! (dit bord is ook betaald door een anonieme sponsor waarvoor dank)!

Ja en dan natuurlijk het forum waar iedereen zijn of haar woordje kan doen dit is een mooi medium maar door de anonimiteit soms ook een moeilijk stukje van de site!

Ondertussen werden er nieuwe fotocamera’s aangeschaft en gaat de site nog steeds als een speer en halen we dit jaar weer een recordaantal aan bezoekers!

Frans en Henry nemen nog elke wedstrijd foto’s maar Laurens stopte afgelopen seizoen met zijn Eendenvluchten en nu gaat Henry (de man die de site een eigen gezicht heeft gegeven) ook de site verlaten zodat ik er op dit moment weer alleen voor sta!

Henry heeft een goede reden en zal in de komende periode echt geen tijd meer hebben om de site te onderhouden!

Ik wil Laurens en Henry bedanken voor hun inzet voor de site en sta nu op het punt om een keuze te maken voor de toekomst van de site!

Vorige week bladerde ik door het grote foto archief van “de Duckside” en wat mij opviel is dat er via de website het aantal supporters is toegenomen maar langs de lijn is het toch een stuk rustiger geworden!

Dit heeft natuurlijk te maken met de successen van het eerste maar ook door de verandering van de maatschappij!

Deze week kreeg ik zelfs een mail van AJAX of ik niet naar de wedstrijd AJAX – Feyenoord wilde (daar moest je vroeger voor in de rij staan)!

Ik blijf een DOSSER en zal ook in de toekomst de wedstrijden van mijn cluppie blijven bekijken met onze enthousiaste groep die zich gewoon “de Duckside” zal blijven noemen; maar of we online blijven is voor mij de komende weken een uitdaging die ik niet alleen aan zal gaan!

In de komende tijd ga ik kijken of het nog lukt om de site in de lucht te houden maar als ik geen mensen mee krijg die willen helpen met het onderhouden van de site zal ik er ook mee stoppen....... en is de cirkel rond!

Groeten Frans Habekotté

 

 

Tussen clubliefde en  tekengeld!

Wat is tegenwoordig nog “amateurvoetbal”? Als “supporter” wordt het met de week moeilijker om je op te laden om iedere week weer achter je cluppie aan te hollen; en met het jaar zie je minder mensen langs de lijn staan! De ene week komt het door de regen dan is het weer te mooi weer of het tijdstip van aanvang van de wedstrijd valt even niet lekker! Tot nu toe heb ik nog altijd naar een wedstrijd van mijn cluppie uitgekeken maar aan het begin van dit seizoen heb ik eigenlijk maar moeite om op gang te komen als supporter!

De eerste oefenwedstrijd tegen Drachtster Boys kwam ik zelfs halverwege pas kijken en de wedstrijden tijdens het toernooi in Nunspeet deden me ook nog niet echt warmlopen maar goed misschien moet ik net als het elftal even wennen aan de nieuwe gezichten en aan de posities waarop de spelers staan opgesteld! 

Maar goed als supporter is het niet erg om vijf minuten voor tijd langs het veld te staan dus kom ik de laatste wedstrijden net voor de wedstrijd aan want er word de laatste wedstrijden vrijwel vanaf de aftrap gescoord! Maar wat ik daarna zie kan mij nog niet echt in extase brengen dan denk ik we zitten nog in de voorbereiding en het zal nog wel goed komen!

Nu ben ik me ervan bewust dat de spelers van DOS ook hun hobby uitoefenen en proberen hier plezier uit te halen maar tot nu toe springt dat plezier nog niet op mij over! Langs de lijn hoor ik ook alweer het ouderwetse gezever over opstellingen en tactische onvaardigheden van de spelers of de mensen langs de lijn maar ik hoor al jarenlang niets anders!

In het begin dacht ik echt dat het aan de trainers lag; voor Hans van Dijkhuizen had ik altijd een zwak maar daarna was ik het ook niet vaak met de keuzes van de trainers of de trainerskeuze eens! Bij de huidige trainers had ik vorig seizoen een goed gevoel en ondanks de magere resultaten van afgelopen seizoen er was altijd een goed excuus; we hebben een smalle selectie, Nick is geblesseerd, Marcel is geblesseerd, Jord geschorst, Koenderman geblesseerd en noem maar op! Daarom heb ik er nu een groot vertrouwen in met de huidige bredere selectie en het vertrek of stoppen van slechts 3 spelers moet het allemaal goed komen!

Maar ik zie ook alweer barstjes komen in de groep dat betreur ik! “Eigen jongens” die bang zijn dat een nieuwkomer op zijn positie het voordeel krijgt en mensen die suggereren dat de nieuwkomers tekengeld hebben gekregen!

Zelf was ik altijd van mening dat iedereen die zich bij de club meld welkom is maar ik vraag me nu af of  dit wel zo is! Daarom denk ik dat het beter is om transparant te zijn tegenover een ieder van de selectie tot aan de leden toe over tekengelden, premies, bonussen, vergoedingen en de hele mikmak zo houd je vertrouwen bij zowel de supporters als bij je leden!

Verder hoop ik dat we nu eens met zijn allen ophouden te zeuren en te zaniken over allerlei randverschijnselen en er eens met zijn allen de schouders onder te gaan zetten, om niet nog verder in niveau af te zakken we spelen nu immers weer een klasse lager als vorig seizoen en moeten er toch niet aan denken om dit jaar weer bij de ondersten mee te ballen!

Verder vind ik dat iedereen verplicht is om juist in de komende periode van grote veranderingen binnen de vereniging positiviteit uit te gaan stralen en de mensen die tijdens de vergadering zijn opgestaan om de vereniging weer een gezicht te geven van harte te ondersteunen!

Dus kom op DOSSERS laat je weer zien op het veld, langs de lijn en binnen de vereniging op elk vlak!

Vertrouwende op een goed seizoen en de inzet van iedereen!

Frans Habekotté

 

Eerste Klasse D  2010 / 2011

Een illusie armer en een kater rijker maken wij ons mokkend op voor het voetbalseizoen 2010/2011. U leest het en u begrijpt het: de klap die Iniesta op 11 juli 2010 uitdeelde dreunt bij ons nog na. De oranjebitter komt ons ruim een maand later nog de neusgaten uit. Om de zinnen te verzetten richten wij onze blik daarom maar vliegensvlug op de eerste klasse D.

Want het belooft weer een interessant seizoen te worden. Zo treft D.O.S. Kampen 1 dit seizoen een drietal clubs die met bloedend hart afscheid hebben genomen van de hoofdklasse. Bennekom, Be Quick’28 en Go-Ahead Kampen hadden zich de gang van zaken vorig seizoen ongetwijfeld anders voorgesteld. Eerlijk gezegd hadden wij vorig seizoen ook iets meer van ons vlaggenschap verwacht. 

En wij moeten er niet aan denken wat was gebeurd als tijdens D.O.S. Kampen – D.V.S.’33 de scheidsrechter het vlagsignaal van Andre Clement had genegeerd. Waarschijnlijk had dan boven de kop van dit verhaal tweede klasse G 2010/2011 gestaan. Gelukkig gaf de integere uitstraling van Clement de doorslag. 

Ook dit seizoen belooft de eerste klasse D weer een mooie competitie te worden waar vooraf geen zinnig woord over valt te zeggen. Normaal gesproken zou een club als Bennekom favoriet zijn voor de titel,  maar aan de boorden van IJssel hebben wij geen zicht op de werkelijke kracht van rood/witten. Wel weten wij dat Be Quick ’28 en Go-Ahead Kampen aan kwaliteit hebben ingeboet. Maar wat zegt dat? Kan V.V.O.G. dit seizoen serieus mee doen om de titel. Gaat SDV Barneveld er met de hoofdprijs van door? Hoe sterk zijn nieuwkomers als Zwart Wit’63, A.V.W. ’66 en onze eerste opponent D.Z.C. ’68?  Wie het weet mag het zeggen. Wat voor de supporters van D.O.S. op voorhand wel leuk is zijn de buurtruzies tegen Be Quick ’28, W.V.F., asv Dronten en natuurlijk onze stadgenoot. Op 11 december 2010 en 2 april 2011 staat het openbare leven in Kampen weer even stil.

Hoe sterk D.O.S. Kampen 1 dit seizoen voor de dag gaat komen valt ook moeilijk in te schatten. Nick Karel heeft een punt achter zijn loopbaan gezet en dat is sowieso een aderlating. Zijn vervanger – wie dat ook worden mag – heeft recht op het begrip vertrouwen. Positief is uiteraard de komst van de gebroeders Post. 

Aan het trainersduo Lucas Hoekman en Jan Okke Koers de taak om van de jonge selectie een geheel van te maken. Gezien die jeugdigheid gaan de geel/zwarten in hun reis op weg naar volwassenheid hier en daar ongetwijfeld een deukje oplopen. Daarbij gaat men goed spel en matig spel met elkaar afwisselen. Zo te bezien zou een eindrangschikking rond plaats zeven niet eens zo gek zijn.

Ook de “randverschijnselen” blijven de komende maanden op de achtergrond meespelen. Voor de club zelf blijven de bestuursperikelen absoluut een hot item. Als Danny van den Bos en consorten er in slagen om tijdens de najaarsvergadering een respectabel bestuur te presenteren dan heeft men een huzarenstukje geleverd. Want anno 2010 is het vrijwel onmogelijk om vrijwilligers te strikken. En gezien de politieke wind die in Nederland gaat waaien zal dat de komende jaren steeds moeilijker worden. De mensen hebben de komende tijd wel wat anders aan hun hoofd dan de lokale fanfarevereniging. Want reken er maar op dat iedereen in dit land de bezuinigingen gaat voelen. Ook de Nederlandse sportwereld. Maar gelukkig gaan wij daar niet over. 

Wij verheugen ons gewoon op zaterdag 4 september 2010. Dan trapt D.O.S. op het eigen veld af tegen het Doetinchemse D.Z.C. ’68. O ja. De avond daarvoor speelt de vice-weltmeister de altijd lastige uitwedstrijd tegen San Marino!

Groet,

Redactie.

  

       Memories

                     Afgelopen week bij het zoeken naar wat spullen in mijn garage stuitte ik op 2 presentatiegidsen van DOS Kampen. De presentatiegidsen waren de edities van de seizoenen ’92-’93 en ’93-’94! In mijn verzamelwoede had ik deze exemplaren bewaard en werd meteen “Nieuwsgierig” en begon te lezen en dacht ik zoek meteen de presentatiegids van  het seizoen ’87-’88 op! Maar op de eerste pagina bij het voorwoord van de voorzitter Gert van ’t Veen las ik dat het om de tweede editie van de presentatiegids bleek te gaan en kon ik mijn zoektocht naar de presentatiegidsen uit eerdere jaren staken! (wel jammer dit waren toch ook mooie jaren; gelukkig hebben we de foto’s nog)!

Ja in het seizoen 92-93 moest het paradepaardje van DOS een klasse lager acteren (toen nog de tweede klasse)! Het seizoen ervoor werd er tegen HZVV een beslissingswedstrijd gespeeld en verloren we deze wedstrijd (dit was meteen de laatste wedstrijd van Jaap Stam die naar FC Zwolle vertrok)! De trainersstaf bestond dit seizoen uit: Hoofdtrainer Evert Fiegter, elftalbegeleider Bernhard Gorter en als verzorger Eddie van de Bos en aan de vlag good old Jan Vinke!

Even een citaat van de voorzitter we praten over het jaar 1992!

Onze vereniging staat erom bekend altijd alles met eigen spelers te doen, daar waar vele ons omringende verenigingen reeds de keuze hebben gemaakt ‘om spelers te halen’. Ook onze club zal binnen enkele seizoenen de keuze moeten heroverwegen, m.a.w. gaan we door op dezelfde voet of slaan we een andere weg in. Wil je in de top meedraaien dan moet je wellicht bepaalde principes overboord gooien.

Ja mooi om dit terug te lezen maar het verschil met nu is dat in die jaren het 2e elftal kampioen werd en de A1 bijzonder goed meedraaide in de interregionale jeugd!

De selectie bleef in dit seizoen compleet op het vertrek van Jaap Stam na en er kwam een nieuwe speler naar “de Maten” best opvallend in die tijd namelijk Arjan Knul (ja van Kowet Kampen)!

De selectie bestond dit seizoen uit de volgende namen: Evert Fiechter (trainer/coach), Gerrit Post (tweede trainer), Rick Jager (keepertrainer), Piet Hanekamp (fysiotherapeut), Eddie van de Bos (verzorger/masseur), Jan Vinke (grensrechter) en materiaalman van DOS KAMPEN BERT KEIZER!

Spelers: Ruud Pompert, Jan Willem Schemmekes, Erik van Dijk, Harry Eringa, Cor van de Weerd, Gert Flier, Jan Hooisma, Han Hanekamp, Arjan Knul, Rene Mulder, Ronald van de Meulen, Jan Mulder, Danny van de Bos, Hans van Dijkhuizen, Frank Andriessen, Henry Albers, John van de Hul, Jan Okke Koers, Ron Mulder, Gerald van de Belt en Erwin Kleingansey (ik hoop niet dat ik iemand heb overgeslagen)! Ja wat een rijtje namen zeg nou eens zelf dit was een mooi team! Het team draaide een goed seizoen en werd met 11 punten voorsprong op de tweede plaats kampioen (tweede werd E.S.C.)!

Dos haalde dat seizoen toen je nog 2 punten voor een overwinning kreeg en 1 punt voor een gelijkspel het mooie resultaat van 22-39 met 68 doelpunten voor en 20 doelpunten tegen! Jan Okke Koers was dit seizoen topscoorder met 19 goals! Alle periodetitels werden dit seizoen gewonnen en er waren 5 verliespunten (3 tegen SVZW en 1 tegen S.C. Rijssen en DTS’35)!

Ook in het seizoen daarop bleef de selectie bijna geheel in tact en met een goed A1 team en een goed tweede elftal lag er een mooie toekomst voor de vereniging in het verschiet!

Nieuw in de selectie in het jaar ’93-’94 waren Marinus de Groot (verzorger/masseur) Ronald Engel (keeper) Francis van de Wolde, Henri Albers, Edwin Kwakkel, Bas Smit, Manuel Vis de laatste twee waren in het seizoen ervoor al bij de selectie gekomen! Kwakkel kwam over van Be Quick’28 en Ronald Engel van SC Genemuiden! Cor van de Weerd stopte en Ruud Pompert vertrok naar Buffalo in de U.S.A.!

Wat waren dit toch mooie tijden en wat is er veel veranderd in de voetballerij! Er is een Hoofdklasse gekomen en de 3 punten voor een overwinning zijn ingevoerd!

Nu krijgen we zelfs een “Topklasse”!

De toenmalige voorzitter zag al dat spelers niet meer uit clubliefde bij hun club bleven en om de top te halen zou er misschien wel een aantal spelers moeten worden gehaald! Met als voorbeelden Kees Dorgelo, Erik Rotman en Gerald van de Belt die opeens niet meer voor hun club kozen (het is jammer dat het zo is maar geld stinkt ook in de toekomst niet denk ik)!

Ook afgelopen seizoen zijn er weer mensen vertrokken bij DOS zowel uit het eerste als uit A1, het 2e en zelfs het 3e! Allemaal geen goede ontwikkelingen maar goed het is nu even niet anders! We hebben een vergelijkbare situatie als in het seizoen ’92-’93 veel eigen spelers alleen wat daarachter zit het 2e  en de A1 daar komen we dus te kort om het eerste te voeden!

De kwaliteit was destijds natuurlijk ook veel hoger kijk alleen al naar de spits die er dat seizoen 19 inschoot!

Maar met een Bolks die toch een meerwaarde is en misschien een beleid van 2 of 3 spelers aantrekken die de lijnen uitzetten moeten we weer naar boven kunnen kijken! Maar het is wel 2 voor 12 we zullen er alles aan moeten doen om de huidige groep het vertrouwen te geven en de jongens bij de club te houden!

Laten we leren uit de lessen uit het verleden en proberen het beste eruit te halen met een goede visie voor de toekomst!

Als we zien wat er in het “Verenigingsplan staat voor 2005 – 2009” ; moeten we toch constateren dat het nog niet helemaal volgens plan is gelopen in deze jaren! Het verenigingsplan liep door tot juni 2009 en als het goed is zal er een nieuw verenigingsplan zijn geschreven en het vorige plan goed geëvalueerd zijn!

Ik hoop dat we in de toekomst weer een succesverhaal in de presentatiegids mogen lezen zoals het was in het seizoen ’92-’93 toen het binnen 1 seizoen allemaal goed kwam!

We hebben al een begin gemaakt met de trainer de spits die terugkwam om als assistent trainer aan de slag te gaan! Wat zou het toch mooi zijn als we meer mensen van deze jaren bij het beleid van de vereniging konden betrekken ik denk aan een nieuwe voorzitter! Zodat we toch die mooie “DOSFAMILIE” blijven!

Tot de volgende keer langs de lijn!

Want waar we in de toekomst ook voetballen D.O.S. BLIJFT MIJN CLUPPIE!

Frans Habekotté

 

 

SEIZOEN 2009-2010 WORDT CRUCIAAL!!  

De traditionele Open Dag was weer een succes, Herman Vorsselman is een terechte winnaar van de Gerrit Schinkelpries en de bekerwedstrijden waren vooral nuttig. Maar de tijd van experimenteren is voorbij. Vanaf nu staat promotie naar de hoofdklasse voor D.O.S. Kampen 1 centraal. Een stelling die door de trainers Lucas Hoekman en Jan Okke Koers wordt onderschreven. Want hoewel er geheel in de geest van D.O.S. nogal wat scepsis heerst, heeft het nieuwe technische duo zich onlangs in De Brug uitgesproken voor een terugkeer naar de hoofdklasse. Volkomen terecht want een club als D.O.S. Kampen is het aan haar stand verplicht om na te streven om op een zo hoog mogelijk niveau te acteren. Het is duidelijk dat het dit seizoen moet gebeuren. De nummers 1 tot en met 4 promoveren immers rechtstreeks naar de hoofdklasse. Deze unieke kans doet zich de komende seizoenen niet meer voor. Uiteraard is voor iedereen duidelijk dat de hoofdklasse direct de “limiet” betekent voor de bewoners van De Maten. Over de Topklasse hoeft niemand zich bij D.O.S. Kampen namelijk druk te maken. Dat is en blijft voor de club een utopie.

Inmiddels heeft D.O.S. Kampen te kennen gegeven met eigen jongens verder te gaan. Hoewel de club dit besluit naar buiten toe nogal eens wil verkopen als een doordachte beleidsafweging, is in de wandelgangen bekend dat in dit geval geldt: nood breekt wet. Want de landskampioen van 1988 heeft simpelweg niet de financiële middelen om zich op de transfermarkt te roeren. Voor de toekomst hoeft dit niet nadelig te zijn. Er blijven altijd spelers voor wie het niveau van de Topklasse te hoog is gegrepen. Als we het hebben over het halen van spelers van buiten de club dan moet D.O.S. Kampen het van deze categorie spelers hebben. En natuurlijk van de eigen jeugd. Want hoewel men op De Maten nogal eens wil doemdenken is de jeugd van D.O.S. Kampen zo slecht nog niet. In de huidige selectie lopen ook weer een aantal talentvolle spelers waar de club nog heel veel plezier aan kan beleven. Ook bij de junioren zitten een aantal potentiële toppers. Maar zoals zo vaak geldt hierbij dat geduld een schone zaak is. Het is aan de verantwoordelijke trainers en de spelers zelf om er het uiterste uit te halen.

Om aantrekkelijk te blijven voor vreemde eenden in de bijt en de eigen talenten te behouden is de status van hoofdklasser vereist. Vandaar dat de poelänten op wedstrijddag 1 direct een driepunter moeten fabriceren tegen Oranje Nassau Almelo. De eerste klap is immers een daalder waard. Hetzelfde geldt overigens voor het duel een week later tegen V.S.C.O. ’61. Onze eerste twee tegenstanders zijn waarschijnlijk geen ploegen die gaan strijden om de posities 1 tot en met 4. Daarvoor komen op voorhand clubs als D.E.T.O., S.V.Z.W., Urk en V.V.O.G. in aanmerking. Al blijven clubs als D.V.S. ’33 Ermelo en SDV Barneveld ook gevaarlijke outsiders. Tot die laatste categorie behoort ook D.O.S. Kampen 1, want op 1 mei 2010 sluiten de geel-zwarten het seizoen niet af als koploper van de eerste klasse D. Zo reëel moeten wij zijn. Maar een vliegende start in de competitie kan er voor zorgen dat de poelänten met het nodige zelfvertrouwen de competitie ingaan. Een competitie waar de piepjonge selectie waarschijnlijk met vallen en opstaan een aanval gaat doen op de topposities van de eerste klasse D. Voor alle betrokkenen zou een vierde plaats al een geweldige beloning zijn. Want zoals Lucas Hoekman het in De Brug al opmerkte: ook dat is een kampioenschap. Zeker in het voor de amateurs zo cruciale seizoen 2009-2010.

Groet,

Redactie Duck-Side.

 

 

14 TEGEN 14: NU NOG EEN VOORZITTER!

 

Het is hartje zomer en net als vorig seizoen draait de Redactie overuren. Gekkenwerk. Hadden wij vorig seizoen de reüniewedstrijd tussen de elftallen van D.O.S. Kampen en De Treffers uit 1988 en de afscheidswedstrijd van Jaap Stam, op de laatste zaterdag van juni 2009 ballen de teams van D.O.S. voetbal en D.O.S. korfbal tegen elkaar. Deze titanenstrijd was op voorhand al beladen want niemand minder dan Frans Tőller was bij de voetballers als coach aangesteld. Tijdens zo’n middagje op De Maten leer je van alles. Zo kom je er achter dat Tőller over tot nu toe in de voetballerij onopgemerkte kwaliteiten beschikt. Aan alles was te merken dat Frans zijn mannen uiterst bekwaam had voorbereid. En volgens het adagium dat je alleen dat moet doen waar je goed in bent hebben de voetballers het korfbalduel heel tactisch laten lopen. Korfbal – Voetbal 12 – 2. En dat nog wel zonder de dames. Ingecalculeerde nederlaag van Frans en zijn mannen. Dat liep bij het voetbalpotje natuurlijk anders. En wie Der Frans daar langs de lijn zo bezig zag met zijn jongens vroeg zich al gauw af waarom D.O.S. vorig jaar zo nodig het contract met Valk en Alleman moest verlengen. Waarom eigenlijk Koers en Hoekman? Jarenlang is het niemand opgevallen dat wij een toptrainer in huis hebben. Af en toe een knipoogje naar het publiek, een vaderlijke arm om een speler en een terechtwijzing wanneer het aan scherpte ontbreekt: klasse! De voetballers wonnen dan ook met 12 – 2. En dat nog wel zonder dames. Twee keer een 12 – 2 leert dat de volledige uitslag 14 - 14 is geworden. Daarnaast leer je op zo’n middag dat je nooit op de buienradar moet vertrouwen. Hoewel om 14:00 uur werd voorspeld dat Kampen gevrijwaard bleef van neerslag gaan tegen het eind van de voetbalwedstrijd de hemelsluizen wagenwijd open. De Redactie verkast dan ook vlot richting de kantine.

Voor de kantine loopt de Redactie Hans van Dijkhuizen tegen het lijf. De kersverse trainer van Staphorst heeft zijn eerste wedstrijd er inmiddels opzitten. Woensdagavond ging zijn ploeg met 0 - 9 onderuit tegen bekerwinnaar SC Heerenveen. Voorwaar geen schande. Terwijl de Redactie verlekkerd kijkt naar de aangerukte broodjes shoarma meldt Hans dat Staphorst komend seizoen de Open Dag van D.O.S. Kampen komt opluisteren. Zo hoor je nog eens wat. Als de regen gestaag uit de lucht blijft neerdalen besluit de Redactie met een fors uitgevallen broodje shoarma in de knusse kantine een afzakkertje te nemen. In de kantine zien wij dat succescoach Frans Tőller zich aan de bar laat fệteren. De peoplemanager pur sang zuigt alle lofuitingen aan zijn adres gulzig op.

Gezeten aan een tafeltje zuigt de Redactie ondertussen het nodige bier op en vraagt zich vertwijfeld af: hoe volgend seizoen verder te gaan met www.duckside.nl? In een gekke bui overwegen wij even om naast de website een glossy op de markt te brengen, maar omdat wij onszelf alles behalve fotogeniek vinden blazen wij het idee af.

De voor voetbalvereniging D.O.S. buitengewoon succesvol verlopen muntjesactie van de C1000 brengt ons op het idee om volgend jaar aan de gemeenteraadsverkiezingen deel te nemen. Als Geert Wilders de landelijke politiek doet beven dan moet het ons toch zeker lukken om een politieke aardschok in Kampen te bewerkstelligen. Wij mikken op drie zetels. Een voor de webmaster, een voor onze fotograaf en een voor eendenvluchten. Wij hebben nog geen programma, maar dat is ook nergens voor nodig. Gewoon een beetje op de waan van de dag inspelen. Toch willen wij wel een paar mogelijke punten bekend maken . Zo willen wij ons sterk maken voor een kunstgrasveld voor D.O.S. Kampen 1 tot en met 10. En zoals die kloon van Mozart uit Venlo de meest bizarre verboden in het leven wil roepen willen wij een verbod op Go-Ahead Kampen en Wit - Blauw. Pakken wij toch ook even leuk de muntjes van korfbalvereniging D.O.S. mee. Als politieke partij proberen wij natuurlijk anders dan de anderen te zijn, maar toch sluiten wij misstanden bij www.duckside.nl niet uit. Onze webmaster bevindt zich momenteel namelijk in Noorwegen en op de Redactie zien wij met angst en beven zijn bonnetjes van bezoekjes aan musea of een bachanaal in de Noorse fjorden tegemoet. Maar geachte lezer en potentiële kiezer: ons declaratiegedrag zal transparant zijn.

Enig probleem tot op heden is dat we nog geen lijsttrekker hebben. Lijstduwers genoeg maar een charismatische leider ontbreekt nog. Daar zijn wij overigens niet de enige in binnen de D.O.S.-familie. De datum 1 juli 2009 nadert. Vanaf die dag is voorzitter Jan de Vries demissionair voorzitter Jan de Vries en een opvolger (M/V) is niet voorhanden. Een gegeven waar de Redactie zich zorgen over maakt. Er is toch wel iemand in Kampen en omstreken te vinden die een van de meest legendarische voetbalclubs van Overijssel wil leiden? Wie o wie wil? Misschien moet de voltallige Redactie wel als een headhuntersteam heimelijk Kampen afstruinen op zoek naar een voorzitter. Want wij willen voor dat de eerste bal in het seizoen 2009-2010 gaat rollen dolgraag rust rondom D.O.S. Kampen. De Duckside heeft tot nu toe slechts een erelid. Dat is de oprichter, voorzitter, penningmeester, secretaris en webmaster van www.duckside.nl Hij/zij die ja zegt tegen het voorzitterschap van D.O.S. Kampen die wordt per direct het tweede erelid van de Duckside. Als dat geen stimulans is om het voorzitterschap van D.O.S. Kampen te aanvaarden dan weten wij het ook niet meer.

Prettige vakantie,

Groet, redactie Duck-Side

 SEIZOEN 2008/2009; SEIZOEN 2009/2010

Het seizoen 2008-2009 zit er voor D.O.S. Kampen 1 op. Vooraf zag menigeen met een geel/zwart hart op tegen de eerste klasse D. Deze klasse geldt al jaren als een van de sterkste eerste klassen en de vraag was natuurlijk of het D.O.S. Kampen 1 daarin goed of slecht af zou gaan. Een eenduidig antwoord valt daar niet op te geven. Feit is wel dat het degradatiespook geen moment echt op de poelänten heeft gejaagd en dat de ploeg dit seizoen een van de betere ploegen van de eerste klasse D was. Het is daarom opmerkelijk dat een prijs in de vorm van een periodetitel er eigenlijk geen moment heeft in gezeten. Daarvoor heeft D.O.S. dit seizoen te vaak met een remise het veld moeten verlaten. Eigenlijk is het een kleurloos seizoen geworden. Dat de competitie er na 22 wedstrijden voor de D.O.S. opzit is dan ook niet meer dan logisch. 

De nieuwe trainer Lucas Hoekman heeft uitgesproken volgend seizoen met D.O.S. mee te willen doen om de prijzen. Hetgeen niet zal meevallen. Hoekman en zijn assistent Jan Okke Koers kregen namelijk in februari de eerste tegenslag al te verwerken. Want het vertrek van Hicham Ziyech en Yoshua van Marle is een forse aderlating. Vooral het vertrek van Van Marle is een bittere pil. Hij was nu net een speler waar D.O.S. haar hoop op had gevestigd. Nog zuurder is het gegeven dat beide spelers vertrekken naar ONS Sneek. Uitgerekend de oude club van de vertrekkende trainers Marcel Valk en Hans Alleman. Deze trainers kwamen in 2006 als kampioenmakers van ONS Sneek met klaroengeschal via de voordeur De Maten binnen, maar vertrekken nu met stille trom via de zijdeur. Het kan bijna niet anders of het verblijf in Kampen moet voor het trainersduo een deceptie zijn geweest. Gedegradeerd met D.O.S., dit seizoen geen enkele rol van betekenis gespeeld in de eerste klasse en niet populair bij de supporters van zowel D.O.S. als de overige Kamper clubs. Daarnaast staan de clubs blijkbaar niet in de rij om Valk en Alleman te contracteren voor volgend seizoen. Op moment van schrijven (16 mei 2009) zijn Valk en Alleman voor het seizoen 2009-2010 clubloos. Tijd heelt alle wonden maar wij kunnen ons niet voorstellen dat wij dit trainersduo ooit nog bij een club in de regio terug zien. Daarvoor zijn ze de laatste jaren te vaak ongelukkig in het nieuws gekomen. Helaas voor Marcel Valk en Hans Alleman en helaas voor D.O.S. Ondanks de wat stroeve relatie die wij drie seizoenen met het trainersduo onderhielden hopen wij wel dat Marcel en Hans binnenkort een leuke club weten te vinden.

De grote vraag voor D.O.S. is nu natuurlijk: hoe nu verder? De topklasse wordt met ingang van het seizoen 2010-2011 ingevoerd. Dat betekent dat de eerste vier clubs uit de hoofdklasse zeker naar de topklasse doorstoten. De topklasse is onder de huidige omstandigheden voor D.O.S. Kampen een utopie. Wel is het voor de club van levensbelang om volgend seizoen te promoveren naar de hoofdklasse. Daarvoor hoeft de ploeg niet eens kampioen te worden. Omdat ook vanuit de eerste klasse een versterkte promotieregeling wordt ingevoerd volstaat waarschijnlijk een plek bij de eerste vier. Dat op zich is al een hele opgave voor de poelänten. Lucas Hoekman en Jan Okke Koers verdienen het om in alle rust naar dat doel toe te werken. Hoekman lijkt op het oog bij D.O.S. te passen: een nuchtere man die met beide benen op de grond staat. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Een credo dat D.O.S. Kampen van oudsher op het lijf is geschreven. De assistent van Lucas Hoekman hoeft niet nader te worden toegelicht. Als clubicoon Jan Okke Koers geen krediet heeft bij D.O.S. dan heeft niemand het meer. Dan kunnen we beter met voetballen stoppen en van de kantine een grand café maken voor de buurtbewoners van De Maten en Het Onderdijks.

Wij wensen alle leden van D.O.S. Kampen en de vele bezoekers van www.duckside.nl alvast een goede vakantie toe. 

Tot volgend seizoen.

 

Redactie Duck-Side

 

 

 

De trots van Kampen……………………..

Is het u ook opgevallen? De supporters van onze zustervereniging hebben zich sinds enige tijd getooid in shirts met de opvallende tekst “de trots van Kampen”. Niet echt een originele tekst, maar we weten al jaren dat originaliteit niet tot de basiseigenschappen van de vereniging uit Middenwetering dient te worden gerekend. Ook inhoudelijk zou je twijfels kunnen hebben over de tekst. Want wanneer je pretendeert “de trots van Kampen” te zijn moet je op zijn minst toch wat aansprekende resultaten hebben geboekt. Resultaten waar de gemiddelde Kampenaar trots op mag zijn. Ik weet niet hoe het dat met u zit, maar ik heb ze daar nog niet op kunnen betrappen. Géén algeheel landskampioenschap bij het amateurvoetbal, geen landskampioenschap bij het zaterdagvoetbal, nee zelfs geen  afdelingskampioenschap in de hoogste klasse van het zaterdagvoetbal is de vereniging ten deel gevallen.

In mijn archief koester ik een programmablad dat een DOS supporter voor mij meebracht na afloop van de wedstrijd Go-Ahead-K.-DOS Kampen in, ik geloof 2000. De auteur meldt daarin dat de roodgelen jarenlang “een balletje trapten” over de brug op Seveningen. Daarnaast doet hij de ontboezeming en ik citeer nu letterlijk: Toch heeft de club nog nooit een aansprekend succes in de hoogste top kunnen boeken. Misschien heb ik  iets gemist, maar voor zover ik mij kan herinneren is daar in de afgelopen jaren nog nooit verandering in gekomen. Hoezo, “De trots van Kampen” ? Van de bescheidenheid die de club sierde is kennelijk weinig meer over. Waarschijnlijk is het simpele feit dat de vereniging op dit moment een klasse hoger speelt dan DOS Kampen al aanleiding om in euforie te geraken. Een kinderhand is gauw gevuld.

Misschien is dat ook wel begrijpelijk. Jarenlang vertegenwoordigde DOS Kampen het gezicht van het Kamper amateurvoetbal in Nederland. De vereniging die zich in rood en geel tooide was voor de gemiddelde Dosser geen thema, integendeel we deden er misschien zelfs wel een beetje lacherig over,  Kowetters dat waren immers geen winnaars. DOS straalde een onuitgesproken superioriteitsgevoel uit, een gevoel dat op 5 november 2005 met een klaterende overwinning op onze stadsgenoot nog eens fijntjes werd bevestigd. Op Middenwetering was deze nederlaag een extra motivatie om het daar ingezette traject met dubbele verbetenheid te blijven najagen. Alles werd gefocust op één doel: minimaal op gelijke hoogte van DOS Kampen komen, maar als het maar enigszins kan die vereniging voorbij streven..

Het is ontnuchterend om vast te moeten stellen dat in de tussentijd  DOS Kampen, na de opeenstapeling van successen, zachtjes in slaap sukkelde. De diverse landskampioenschappen en afgeleverde spelers aan het betaalde voetbal, gaven het gevoel dat het allemaal vanzelf  ging. Niets is minder waar, zo hebben we inmiddels aan den lijve kunnen ondervinden. Het besef dat een vereniging initiërend moet zijn om aan de top te blijven ontbrak en, óók daar kunnen we het over eens zijn, het ontbrak ons daarbij tot voor kort aan een concurrent die ons scherp hield.

Een krampachtige poging tot professionalisering bleek te laat en onzorgvuldig ingezet. Onze vereniging is hierdoor in een neerwaartse spiraal terechtgekomen en zal er alles aan moeten doen om het verval te stoppen. Het bestuur met de daarvoor aangewezen beleidsmakers krijgen daarmee een zware taak.

Als ze het gevoel hebben dat het helemaal niet lukt adviseer ik ze om met hun collega’s van Middenwetering te gaan praten. Zij zijn ervaringsdeskundigen. In ieder geval mogen we ze nu al dankbaar zijn voor hun uit”dos-sing” met die zo aanmatigende tekst. Als dat geen trigger is om met man en macht de beuk er in te gooien om het verloren gegane terrein terug te winnen dan weet ik het niet meer. Een beetje een goed gevoel geeft hun uitmonstering onbewust eigenlijk ook nog weer, de frustratie op Middenwetering moet in de afgelopen decennia wel verschrikkelijk groot geweest zijn………

 

Frans Töller

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

IN MEMORIAM:   GERRIT SCHINKEL

 

 (14 februari 1999 – 14 februari 2009)

Tijdens mijn dagelijkse tocht met de trein van Kampen naar Zwolle denk ik nog weleens aan Gerrit Schinkel. De voormalige fractievoorzitter van de PvdA in Kampen, secretaris van de supportersvereniging D.O.S., medewerker van clubblad De Nieuwsgier en docent te Zwolle overleed op 14 februari 1999. Dat was een pijnlijk verlies voor zowel D.O.S. Kampen, de PvdA, zijn werkgever en natuurlijk zijn familie. Zelden zo’n innemend mens meegemaakt. Henk Nieuwenhuis, Gerrit Schinkel en ondergetekende reisden vanaf september 1995 tot begin 1998 dagelijks met de trein van Kampen naar Zwolle. Dat waren geweldige reisjes want met Gerrit was het nooit saai. Hij kon prachtige verhalen vertellen over de amateurclubs in de Bollenstreek en Zeeland. Gerrit Schinkel ging soms in de zomer met de trein richting Zeeland en dan - hoewel de competitie ten einde was - pakte hij de bus naar oorden als bijvoorbeeld Hoek of Kloetinge. Wat hij daar dan moest? Gewoon. Kijken naar de accommodaties van Hoek of Kloetinge! Ook de wedstrijden om de zaterdagtitel en algehele amateurtitel bezocht hij elk jaar trouw. En daar kon hij dan gedurende de treinrit van Kampen naar Zwolle enthousiast over vertellen. Zijn interesse hield overigens niet op bij de mystieke wereld van het zaterdagvoetbal. Ook van Belgische profclubs als Beerschot en Beringen schudde hij achteloos anekdotes uit de mouw. Hoewel Schinkel een ijzersterk geheugen had voor voetbalfeiten viel zijn verstrooidheid ook op. Zo vergat hij regelmatig zijn treinkaartje af te stempelen of sprintte hij plotseling de trein uit om dat alsnog te doen. Hij zeulde ook elke dag enorme stapels papier met zich mee. Nieuw Kamper Dagblad, paperassen van de supportersvereniging, documenten van school, de Volkskrant, het concept van zijn befaamde Kerstpuzzel voor De Nieuwsgier, raadsstukken: zijn aktetas puilde werkelijk uit. Tot op de dag vandaag verbaas ik mij erover dat er nooit vertrouwelijke raadsstukken tussen Kampen en Zwolle zoek zijn geraakt.

Begin 1998 zagen wij Gerrit plotsklaps niet meer in de trein. Toen ik hem op De Maten tegen het lijf liep vertelde hij mij dat hij vocht achter zijn longen had. Wat later bleek hij ongeneeslijk ziek te zijn. Een paar weken voor 14 februari 1999 belde ik hem op. Wij spraken een uurtje met elkaar en slechts drie minuten ging het over zijn gezondheid. Want de overige 57 minuten vertelde hij nog even enthousiast over IJsselmeervogels, Quick Boys, de beslissingswedstrijd tegen Bennekom in 1981, de busreis naar Serooskerke, het D.O.S. van 1963, de vieze mannen van Beringen, Hoek en de algehele amateurtitel van 1988 als hij ooit deed in de trein van Kampen naar Zwolle. Tijdens het gesprek vroeg ik hem hoe je met het openbaar vervoer bij Sportpark Panhuis in Veenendaal kon komen. Uiterst minutieus legde hij de te volgen route uit. Inclusief de wandeling vanaf het station naar het sportpark. Toen ik een paar maanden later de derby D.O.V.O. – G.V.V.V. bezocht bleek zijn routebeschrijving feilloos te kloppen. Eerlijk gezegd had ik ook niet anders verwacht want Schinkel kende het Belgische spoorboekje bijna uit zijn hoofd …

Op Valentijnsdag 1999 overleed Gerrit op 54-jarige leeftijd. Zijn begrafenis vond onder grote belangstelling plaats op 19 februari 1999. Een dag na zijn begrafenis werd bij de klassieker D.O.S. – IJ.V.V. een lange minuut stilte gehouden. Tien jaar later is Gerrit Schinkel allerminst vergeten. De supportersvereniging D.O.S. reikt ieder jaar een prijs uit aan een lid die zich voor D.O.S. verdienstelijk heeft gemaakt: de Gerrit Schinkel-Pries. Een prijs die door Gerrits weduwe Gerda wordt uitgereikt. Ook de lokale PvdA eert Gerrit Schinkel. Tijdens de jaarlijkse 1 mei viering vindt bij de Kamper sociaaldemocraten een Gerrit Schinkel Lezing plaats. Gelukkig maar. Dergelijke mensen mogen eenvoudig weg niet vergeten worden. Als hij nog had geleefd dan had hij op 14 februari 2009 de busreis naar Barneveld zeker en vast ondernomen. Want dat was ook een passie van hem: reisjes met de supportersbus van D.O.S. Hoe verder hoe beter. Af en toe had ik zelfs het idee dat Gerrit de busreizen naar de uitwedstrijden van D.O.S. mooier vond dan de wedstrijden zelf. Zaterdag 14 februari 2009 zal ik nog even aan hem denken. Saluut.

 

Groet,

Laurens Hooisma.

 

 

WAT BRENGT HET SEIZOEN 2008-2009???

 

Na de reüniewedstrijd “1988” en de afscheidswedstrijd van Jaap Stam richten wij onze blik weer op het leven van alle dag. Wij staan aan de vooravond van het seizoen 2008-2009 en het belooft een spannend seizoen te worden. Zoals u weet is D.O.S. Kampen 1 ingedeeld in de eerste klasse D en die klasse geldt op papier al jaren als een van de sterkste eerste klassen. Op papier. Want hoe sterk clubs als D.E.T.O., C.S.V. Apeldoorn of S.D.V. Barneveld in werkelijkheid zijn weten wij niet. Vast staat in ieder geval wel dat het vrijwel allemaal clubs zijn met een verleden in de hoofdklasse. Clubs ook die branden van de ambitie. Want reken maar dat clubs als D.V.S. ’33, S.V.Z.W., C.S.V. Apeldoorn of V.V.O.G. dolgraag zo snel mogelijk willen terugkeren naar de hoofdklasse. En hoe zit dat met D.O.S. Kampen? Wil die club direct gaan meedoen om de prijzen of verkiest men de weg van de geleidelijkheid?

Na een verblijf van vijf seizoenen in de hoofdklasse nam de ploeg op 3 mei 2008 roemloos afscheid van het hoogste niveau van het zaterdagvoetbal. De landskampioen van 1988 heeft in de hoofdklasse vier seizoenen lang tegen degradatie geknokt en op een gegeven moment is de pijp leeg. Met de degradatie is de club weer beland op het niveau van 2003. Pijnlijk gegeven hierbij is dat de stadsgenoot van Middenwetering voor het eerste sinds het seizoen 1976-1977 een klasse hoger speelt dan de geel-zwarten. Daarmee hebben de Cocksianen de poelänten overvleugeld. Alleen dat gegeven al moet alles en iedereen binnen D.O.S. tot op het bot motiveren om er een goed seizoen van te maken. 

Op voorhand is dat natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Cruciaal zijn de eerste vijf wedstrijden. De openingswedstrijd tegen streekgenoot ASV Dronten, titelkandidaat C.S.V. Apeldoorn, middenmoter S.D.V. Barneveld,  topfavoriet V.V.O.G. en promovendus D.T.S. ’35 geven een indicatie wat voor seizoen het gaat worden. Knokken wij in mei 2009 met clubs als Veensche Boys en D.T.S. ’35 om klassenbehoud, strijden wij met V.V.O.G. en S.V.Z.W. om de titel of belanden wij met clubs als D.V.S. ’33 en FC Zutphen in de nacompetitie? Wie het weet mag het zeggen. De voorbereiding verloopt tot nu toe wisselvallig. Maar wat zegt een 2 – 2 tegen Lelystad ’67? En wat voor waarde moeten wij hechten aan een 3 – 1 overwinning op W.V.F.? 

Eigenlijk was Be Quick ’28 de enige tegenstander van formaat. Tegen de Zwollenaren speelde D.O.S. het eerste half uur goed. Een onterechte strafschop voor Be Quick ’28 zorgde er echter voor dat D.O.S. het hoofd volledig verloor waardoor de hoofdklasser uit Zwolle naar 0 – 3 kon uitlopen. Toch vreemd. Het mag niet zo zijn dat de ploeg volledig van slag raakt bij een arbitrale dwaling. Dat is zeer zorgelijk want komend seizoen hebben wij namelijk weer te maken met clubgrensrechters. En reken maar dat die niet altijd even correct staan te vlaggen. D.O.S. moet leren daarmee om te gaan. Ieder zichzelf respecterende ploeg moet met tegenslagen kunnen omgaan. Hetzelfde geldt voor voorspoed. Het kwam de laatste seizoenen te vaak voor dat de tegenstander na een treffer van D.O.S. direct de gelijkmaker kon scoren of een levensgrote kans op de gelijkmaker kreeg. Mentaal zat het niet altijd even goed bij de geel-zwarte brigade.

Op dit moment hebben wij echter geen idee hoe sterk wij het huidige D.O.S. Kampen 1 moeten inschatten. Daarvoor zijn teveel vragen nog onbeantwoord. Zijn de nieuwelingen echt versterkingen? Speelt Bolks dit seizoen pijnvrij? Hoe ontwikkelen talenten als Yoshua van Marle en Lesly de Munnik zich? Houdt Nick Karel zijn niveau vast? 

Op De Maten en in de plaatsen Nijkerkerveen, Ermelo, Wierden, Harderwijk, Vriezenveen, Ede, Dronten, Apeldoorn, Zutphen en Barneveld zijn wij er komend seizoen weer bij om te zien hoe die vragen beantwoord gaan worden. 

Tot slot wensen wij alle teams van D.O.S. Kampen een mooi en succesvol seizoen 2008-2009 toe.

Redactie.

 

 

 

 

D.O.S. KAMPEN 1: LANDSKAMPIOEN AMATEURS 1988!

 

Door Oefening Sterk Kampen kent haar grootste successen in de jaren tachtig van de vorige eeuw. In het seizoen 1980/1981 wordt de club volkomen onverwacht kampioen van de eerste klasse B. De geel-zwarten kloppen op het veld van Nunspeet in een beslissingswedstrijd Bennekom na verlenging met 2-1. In de strijd om de zaterdagtitel blijkt DOS Kampen ook voor regerend landskampioen Noordwijk (2-1, 0-0) te sterk. De landskampioen van de zondagamateurs is echter een maatje te groot voor de bewoners van sportpark De Maten. In Waalwijk knalt RKC de Poelenten van het veld: 5-2. Verrassend genoeg wint DOS in Kampen met 4-1 waardoor een beslissingswedstrijd noodzakelijk is. Een ontketende Ad van der Wiel velt op het veld van DOVO echter het vonnis over DOS: 5-1. DOS Kampen heeft zich net niet tot beste amateurclub van Nederland weten te kronen. Het seizoen 1981/1982 verloopt voor de zaterdagamateurkampioen dramatisch. DOS eindigt op de dertiende plaats en degradeert. Een seizoen later wordt die misstap goedgemaakt. Omdat DOS de jaren na de promotie moeizaam draait denkt vrijwel iedereen dat het succes van 1981 eenmalig is. Toch kunnen de kenners zien dat trainer Dick Kroon langzaam maar zeker aan een kampioensploeg bouwt. Een voetbalmachine die steeds moeizamer te kloppen blijkt. Met Marinus Faken had DOS een geweldige doelman in huis en met het duo Cor van der Weerd en Henk Albers een ijzersterk en ervaren centrum. Op de backposities stonden de klasbak Frank van Dijk en de kiezelharde Bernhard Gorter geposteerd. Voorin scoorde het fenomeen Jan Okke Koers aan de lopende band en als hij niet scoorde dan prikten Ron Mulder of Henry Albers de ballen wel tegen het net. DOS had daarnaast op het middenveld twee fantastische middenvelders lopen. Stylist Jan Mulder en controleur Henk Nieuwenhuis waren de ideale spelers om Koers te lanceren en ze konden op het middenveld een tegenstander uitspelen. De onvermoeibare Robert Zwanepol verzette het nodige vuile werk. Bij blessures of schorsingen konden spelers als onder anderen reservedoelman Rik Jager, René Mulder, Henk van Enk en Dik van Warven moeiteloos in de ploeg worden ingepast.

Aan het slot van het seizoen 1986/1987 vindt DOS zichzelf zowaar terug op de tweede plaats. Henk Albers hangt na afloop van dat seizoen zijn schoenen aan de wilgen. Zijn opvolger is een speler die is komen overwaaien van SV Ens: Harry Eringa. De theologiestudent neemt de rol van DOS-legende Albers moeiteloos over en DOS is klaar voor het historische seizoen 1987/1988. De geel-zwarten zijn ingedeeld in de eerste klasse B. In die klasse bevinden zich voornamelijk clubs uit de regio Rotterdam. Juist in die regio legt DOS de basis voor de afdelingstitel. Slechts in en tegen Barendrecht moet DOS een puntendeling toestaan (2-2). Spijkenisse, Nieuw Lekkerland, NSVV, ASWH, RVVH, Kozakken Boys en Heerjansdam zien de geel-zwarten met de volle buit de bus instappen. Opvallend genoeg behaalt de ploeg buiten Kampen de meeste punten. In Genemuiden loopt DOS tegen een traditionele nederlaag aan, maar ook bij Flevo Boys en Roda Boys gaat DOS met de volle buit aan de haal. Bij VVOG en Sparta Nijkerk wordt tweemaal doelpuntloos gelijkgespeeld. Met die laatste ploeg hebben de Kampenaren het toch al lastig, want de Nijkerkers kloppen DOS op De Maten met 0-2. Sportclub Genemuiden houdt zelfs het maximale aantaal punten aan de duels tegen DOS over. Ook in Kampen winnen de groen-witten: 0-3. De laatste club die DOS in het seizoen 1987/1988 een nederlaag weet toe te brengen is Kozakken Boys. De Werkendammers verpesten op Hemelsvaartdag de kampioenswedstrijd door in Kampen met 2-3 te winnen. Een paar dagen later kan de kampioensvlag dan toch in top. Door een treffer van Ron Mulder in en tegen Heerjansdam behaalt DOS na 1963 en 1981 haar derde afdelingtitel.

In de strijd om de zaterdagtitel zijn IJsselmeervogels en Bennekom de tegenstrevers. DOS en Bennekom openen het kampioensbal op De Maten met een 1-1 gelijkspel. Dat de verschillen minimaal zijn blijkt de daaropvolgende wedstrijden. IJsselmeervogels en Bennekom delen eveneens de punten (2-2) en in Spakenburg komen de “Vogels” en de Poelenten niet tot scoren. In de vierde wedstrijd deelt DOS op De Maten in de slotfase een gevoelige tik uit aan IJsselmeervogels. Wie anders dan Jan Okke Koers bezorgt DOS de volle winst: 1-0. Als IJsselmeervogels met 2-0 van Bennekom wint, weet iedereen hoe de vlag erbij hangt voor de laatste wedstrijd tussen Bennekom en DOS op 11 juni 1988. Bennekom moet met vier doelpunten of meer winnen. Bij elke andere overwinning van Bennekom gaat de zaterdagtitel voor de zoveelste maal naar de “Vogels”. Bij een gelijkspel of geel-zwarte overwinning gaat de titel voor de tweede maal in de historie naar DOS. De wedstrijd op sportpark De Eikelhof wordt een van de meest sensationele wedstrijden in de geschiedenis van DOS. Na vijf minuten kijkt DOS al tegen een 1-0 achterstand aan. Een treffer van Henry Albers brengt de zaterdagtitel weer bij DOS, maar vlak voor rust scoort Bennekom opnieuw. Als Koers na rust tweemaal scoort lijkt er voor DOS geen vuiltje aan de lucht. Een misvatting. Daarna gebeurt er van alles en krijgt menig geel-zwart hart de ene na de andere aanslag te verwerken. Bennekom scoort vlot de 3-3 en een kwartier voor tijd valt de 4-3. De Kommetjes ruiken bloed. Het vlaggenschip van De Maten dreigt ten onder te gaan onder de rood-witte aanvalsgolven. Bij Koers is de pijp volledig leeg. Hij sjokt wat over het veld en is rijp voor een wissel. Vlak voor tijd sprint hij nog maar een keer achter een diepe bal aan die hij met een vlammend schot tot zijn derde doelpunt weet te promoveren: 4-4. De thuisploeg weigert echter te capituleren. DOS wankelt. De ploeg pompt, maar verzuipt niet. Als de scheidsrechter voor de laatste maal fluit neemt de massaal meegereisde DOS-aanhang bezit van het veld. Hun club is voor de tweede maal in haar bestaan landskampioen bij de zaterdagamateurs.

De Treffers is ook in 1988 een gerenommeerde amateurclub. Na afdelingstitels in 1981 en 1986 is de ploeg in 1988 voor het eerst in haar historie landskampioen bij de zondagamateurs geworden. De rood/zwarte formatie uit Groesbeek is duidelijk favoriet voor de strijd om de landstitel. De Treffers reist voor de eerste confrontatie vol vertrouwen af naar Kampen. In een gelijkopgaande wedstrijd opent DOS de score. Niemand wist dat hij het kon, maar in de tweede helft kogelt Koers een vrije trap tegen de touwen. In de slotfase komt De Treffers via Frank Wijnhoven op gelijke hoogte. Na 90 minuten geeft het scorebord een terechte 1-1 einduitslag aan. Een week later volgt de return. In Groesbeek twijfelt niemand aan de afloop: op 23 juni 1988 gaat De Treffers zich tot Nederlands beste amateurclub kronen. Parachutisten landen voor aanvang op het veld en er hangt rond het veld een kampioenssfeertje. De thuisploeg komt van een koude kermis thuis. De Groesbekers vergissen zich in de onverzettelijkheid van de Brunneper volksclub. Na veertig minuten vuurt Jan Mulder van afstand op het doel van de thuisclub. Doelpunt! DOS is virtueel landskampioen! Vlak voor rust fabriceert ook De Treffers een treffer. Hoewel De Treffers in de tweede helft alles op alles zet blijft de 1-1 stand gehandhaafd. Bij de thuisclub druipt de teleurstelling en frustratie er van af. DOS stapt als de morele winnaar van het veld. Net als in 1981 valt voor DOS in een derde wedstrijd de beslissing. Zaterdag 25 juni 1988 zou een historische voetbaldag worden. In München kroont het Nederlands elftal zich ’s middags tot kampioen van Europa. Nederland stort zich massaal in een volksfeest. Voor DOS Kampen moet het mooiste uit de clubhistorie dan nog komen. Op zaterdagavond 25 juni 1988 wordt op het veld van ROHDA Raalte Kamper sportgeschiedenis geschreven. Henk Nieuwenhuis zet DOS na vijf minuten op 1-0, maar acht minuten later tekent Hans Bergers voor de gelijkmaker. Jan Okke Koers scoort na 24 minuten het belangrijkste doelpunt in de geschiedenis van DOS Kampen 2-1. De Treffers zet alle middelen in, maar het mag niet baten. Na negentig minuten belandt alles en iedereen die DOS een warm hart toedraagt in delirium. Het onvoorstelbare is voorstelbaar geworden: het eerste elftal van Door Oefening Sterk Kampen is algeheel amateurkampioen!

Laurens Hooisma.

 

ALLES GAAT VOORBIJ

Afgelopen vrijdagavond bezocht ik de reünie van de Avercampschool. Op deze school leerde ik mijn eerste volzinnetjes schrijven en daar geniet u – geachte lezer – nu alweer een tijdje van. Hoewel het leuk en leerzaam is om te zien en te horen hoe het je voormalig klasgenoten vergaat beland ik tijdens dergelijke bijeenkomsten altijd in een ietwat melancholische bui. Je realiseert je weer dat alles voorbij gaat. Niets blijft zoals het is. Het gebouw waar ik zes jaar lang leerde rekenen en schrijven bestaat allang niet meer. De vertrouwde Avercampschool aan de Skonenvaardersstraat is tegen de vlakte gegaan en de school is sinds 1985 gehuisvest aan de Troelstrasingel. Op de dag van de reünie onderging de school een naamsverandering: de Avercampschool gaat verder door het leven als Het Scala. Inderdaad. Alles gaat voorbij. Eigenlijk bezwijken in een vrij kort tijdbestek alle belangrijke plaatsen uit mijn jeugd. De oude Avercampschool is niets meer dan stof, de aloude Hanzewijk wordt op dit moment gesloopt en binnenkort zal de voormalige L.T.S. aan de Dr. Damstraat zijn opgegaan in het grote niets. Ook de woning waar ik ben geboren ontkomt niet aan de genadeloze slopershamer en het grasveldje tussen de Arent toe Boecopsingel en de Keulsestraat waar ik mij verbeelde dat ik Johan Neeskens was gaat eveneens in rook op. My melancholy blues.

Terwijl links en rechts voormalig klasgenoten er vrolijk op los keuvelen en Jac Ruiten een paar popklassiekers door de woonwijk knalt, blader ik wat in het jubileumboekje dat iedere bezoeker heeft ontvangen. De ogen worden vochtig bij een verhaaltje met de kop “Met weemoed …”. Er worden wat voormalig leerkrachten genoemd en zie. Daar staat de naam Gerrit Schinkel. Het kan bijna niet anders of dit moet onze Gerrit Schinkel zijn. Hij was immers onderwijzer. Was onderwijzer. Want de secretaris van de supportersvereniging DOS overleed in februari 1999. Elk seizoen als de strijd om de landstitel bij de zaterdagamateurs losbarst denk ik nog even aan hem. Nu heb ik een redelijk tot goed geheugen als het op – overigens volstrekt zinloze – voetbalwetenswaardigheden aan komt maar Gerrit klopte mij regelmatig op alle fronten. Ik zie ons op 11 juni 1998 nog staan schuilen aan de Burgwal. De regen kwam met bakken uit de hemel toen plotseling naast mij klonk. ‘Weet je wel dat het vandaag tien jaar geleden is dat wij de zaterdagtitel wonnen in Bennekom?’. Schinkel schudde dergelijke opmerkingen achteloos uit zijn mouw. Eenmaal thuis gekomen controleerde ik of het klopte. Het klopte. Op die dag werd DOS voor de tweede maal landskampioen bij de zaterdagamateurs. Maar alles gaat voorbij. Anno 2008 zijn wij allang niet meer de beste van Nederland. Nog erger. Wij zijn zelfs niet meer de beste van Kampen. Maar moeten wij daarom wanhopen? Moeten wij daarom als aangeschoten eendjes door het leven gaan? Mogen wij daarom zaterdag aanstaande niet genieten van de wedstrijd tussen de elftallen van DOS en De Treffers uit 1988? Natuurlijk niet. De schouders naar achteren en de borst vooruit. Hier zijn wij. Een hapje en een drankje en in de avonduren muziek in de kantine op Sportpark De Maten. Back to the eighties. Op dit moment hebben wij het wellicht even moeilijk. Maar zoals onze goede periode achter ons ligt, zo laten wij de slechte periode ook weer ooit achter ons. Want het leven leert ons: niets blijft zoals het is. Alles gaat voorbij! Wijze teksten aan het slot van een bizar geel-zwart voetbalseizoen. Waar een reünie van de Avercampschool al niet goed voor is!

Groet en tot zaterdag.

Laurens Hooisma.

 

EEN ODE AAN DE VOETBALSUPPORTER

Hoe een rijk land straatarm kan zijn. Nu lees ik weer in Het PAROOL dat Nederland anderhalf miljoen analfabeten telt. Dat is nogal wat. Vervelend voor de betrokkenen maar voor deze jongen is vanaf nu in de polder een wereld te winnen. In het land der blinden is eenoog immers koning. Het wordt dan ook hoog tijd dat ik mijn horizon wat ga verbreden. Want laten wij eerlijk zijn: ik verdoe mijn tijd bij www.duckside.nl  Zonder ondergetekende was deze website natuurlijk nooit een kaskraker geworden. 

Dankzij mijn pennenvruchten ligt webmaster F.H. nu te bakken in de Turkse zon. Je zou bijna denken dat iedere hit op de site bij hem de kassa doet rinkelen. En tot overmaat van ramp wordt de laatste maanden het ene record na het andere record verbroken. Tel uit je winst. Die zit volgend jaar op het palmeiland voor de kust van Dubai. 

Webmaster H.K. is momenteel wat aan het rommelen geslagen met zijn computer. Zijn modem schijnt defect te zijn. Digitaal knoeiwerk. Gepruts in de marge. U begrijpt dat een professional als ik zich in een dergelijke amateuristische omgeving steeds minder op zijn gemak voelt. 

Vandaar dat de stadsderby van 26 april 2008 voor mij als een geschenk uit de hemel kwam. Even jezelf in de etalage zetten. Ik had dan ook een flinke stapel oude clubbladen meegenomen. Eind jaren negentig was ik werkelijk in topvorm. Een pittige column en wat prikkelende interviews en pats: je naam is gevestigd. Eindelijk ook eens met gelijkgestemden van gedachten kunnen wisselen hoe je de zaakjes professioneel aanpakt. Of ik door Go-Ahead gevraagd ben? Wat denkt u zelf? Een fenomenaal schrijver als ik dringt zich niet op. Die wordt gevraagd! En inderdaad: een redacteurschap bij een van de betere clubbladen in Kampen lonkt. Keep Contact zullen wij maar zeggen. Er ontstond aanvankelijk alleen wat onenigheid over mijn redactionele vrijheid. “Niet alles kan”, kreeg ik te horen. Volledig mee eens en ik heb dan ook maar snel eendeneieren – was leuk voor eendenvluchten geweest - voor mijn geld gekozen. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, maar je kunt natuurlijk te ver gaan. Zo heb ik D.O.S. nog nooit een slechte wedstrijd zien spelen en elke beslissing van het bestuur van Go-Ahead vind ik op voorhand al fantastisch. Toch vindt mijn zaakwaarnemer dat ik er nog maar eens een nachtje over moet slapen. Het is volgens hem een flinke stap en de gemoederen in de Kamper voetbalwereld zouden door deze toptransfer oververhit kunnen raken. In de verte hoor ik mij in mezelf iets mompelen over een trein die maar eens in je leven voorbij komt en …

Maggie May van Rod Stewart schudt mij wakker. De wekkerradio. Merkwaardige droom. Alleen dat van die anderhalf miljoen analfabeten blijkt waar te zijn. Beetje somber einde. Wil ik mijn kwaliteiten gaan verzilveren, blijkt het een droom te zijn. Het wordt helemaal vervelend als je je realiseert dat in menig bestuurskamer zich dit soort taferelen afspelen. Triest. Clubliefde bestaat niet meer. Ja, bij de supporters. Die blijven loyaal aan hun club. Of je nu in Rio de Janeiro, Manchester, Lissabon, Rotterdam of Kampen komt: overal zie je hetzelfde beeld. 

Spelers gaan en spelers komen. Bestuurders gaan en bestuurders komen. Trainers gaan en trainers komen. De supporters blijven altijd. Ook die van D.O.S. Kampen. 

Wij hebben in 1981 staan juichen in Nunspeet en wij zijn in 1988 in Bennekom een zenuwinzinking nabij geweest. Met honderden hebben wij in 1992 staan vloeken in Meppel en wij zijn in 2003 stomdronken geworden in Emmeloord. 

Daarnaast hebben wij in 2006 een bijna-doodervaring beleefd in Nijkerk. De laatste seizoenen worden de aanhangers van D.O.S. helaas keer op keer teleurgesteld. Toch staan ze er elke wedstrijd weer. Ook volgend seizoen in de eerste klasse. Ze staan en zitten er weer. Vandaar dat dit dertien in een dozijn verhaaltje de pakkende titel “Een ode aan de voetbalsupporter” heeft gekregen. Hulde!

Groet,

Laurens Hooisma.

 

Kampen 19 april 2008

     How to disappear completely

De wedstrijd is 5 minuten oud. Hij mag warmlopen samen met Kabboord. 0-1 geeft het score bord aan. Hij baalt zichtbaar. Van de achterstand en het feit dat hij weer niet mag spelen. Maar goed, hij trekt opnieuw een sprintje. Ondertussen begint Thom Yorke in zijn kop te zingen.

That there

That's not me

I go

Where I please

I walk through walls

I float down the Liffey

I'm not here

This isn't happening

I'm not here

I'm not here

De scheidsrechter fluit. Rust. Hij heeft braaf 40 minuten warmgelopen voor Jan met de korte achternaam. Een grotere vernedering is voor een voetballer niet denkbaar. Het gezicht staat begrijpelijkerwijs op onweer. Verveeld schiet hij in de rust wat ballen. Hij beseft heel goed dat Karel een veel grotere achterstand heeft voorkomen. Thom zingt verder.

In a little while

I'll be gone

The moment's already passed

Yeah it's gone

And I'm not here

This isn't happening

I'm not here

I'm not here

Desolaat, eenzaam en verlaten kijkt hij naar boven. ACV is heer en meester. Hij gelooft er niet meer in. Voelt pure vervreemding. Hier wil hij niet zijn. Hij wil graag het veld in maar weet zelf ook dat het over is, de ontgoocheling is voelbaar. Niemand gelooft er trouwens meer in. Het cynisme is op de tribune niet van de lucht. De wedstrijd loopt ten einde, het laatste couplet begint.

Strobe lights and blown speakers

Fireworks and hurricanes

I'm not here

This isn't happening

I'm not here

I'm not here

Voor Zaki komt hij er dan eindelijk in. Zijn gezicht klaart op en hij geeft alles wat zijn tengere lijf heeft. Nadat DOS onverdiend de 1-1 heeft gemaakt wordt er door de Duitsers van het amateurvoetbal de 2-1 gemaakt in de 90e minuut. Zeg Emiel, geloof je er na vandaag weer in?

 

Samuel van Swol

 

 

 

 

Kampen, 13/04/2008

WEDSTRIJD DES DOODS

 De zomer van 1976 is bloedwarm. Het is de zomer dat de Tsjech Antonin Panenka wereldberoemd wordt met zijn strafschop in de EK-finale tegen West-Duitsland. De Nederlander Harm Wiersma wordt dat jaar wereldkampioen dammen en IJsselmeervogels wint haar eerste algehele amateurtitel. 

Het jaar 1976 is ook het jaar van de terugkeer van de Asser Christelijke Voetbalvereniging op het hoogste niveau van het zaterdagvoetbal. De club was in 1974 kansloos gedegradeerd, maar hebben in 1976 het verloren terrein goed gemaakt door in de competitie Oranje Nassau achter zich te laten. Er bloeit wat moois in de hoofdstad van Drenthe. In het “debuutjaar” eindigen de Assenaren keurig in de middenmoot. 

Het seizoen 1977-1978 staat in het teken van het wereldkampioenschap voetbal in Argentinië. Oranje mist op een haar na het wereldgoud en moet zich tevreden stellen met zilver. In Assen kennen ze dat seizoen geen tweede plaatsen. A.C.V. wint de afdelingstitel, zaterdagtitel en de algehele amateurtitel. Een unieke prestatie van een unieke verzameling voetballers. Met vrijwel dezelfde groep behaalt A.C.V. ook in 1979 en 1980 de afdelingstitel. Die laatste titel viert A.C.V. op De Maten waar men met 0 - 2 van DOS wint. De zaterdagtitel moet men laten aan achtereenvolgens D.O.V.O. en Noordwijk. 

In 1986 eist A.C.V. opnieuw een glansrol op. Met spelers als Ron Krohne, Charly Kenter, Johan Pitstra en Gerard Kuntz verovert de club met veel machtsvertoon de afdelingstitel. In het gevecht om de zaterdagtitel laten de blauw-zwarten IJsselmeervogels en Heerjansdam kansloos. Zondagkampioen TOP Oss kan A.C.V. niet van haar tweede landstitel afhouden. Een jaar later van hetzelfde laken een pak. Alleen gaat het om de algehele amateurtitel mis. Geldrop houdt A.C.V. van haar derde landstitel af. Ook in 1990, 1992, 1994 en 2002 wordt A.C.V. kampioen. Tijdens het kampioenschap om de zaterdagtitel figureert men echter. 

Na de titel van 2002 gaat het langzaam maar zeker bergafwaarts met de trotse club uit Assen. A.C.V. speelt niet meer om de prijzen en heeft in het seizoen 2005-2006 geluk dat men nog tweemaal mag aantreden tegen kampioen ONS Sneek. De ploeg uit Sneek laat de wedstrijden lopen, waardoor A.C.V. zes punten op haar conto mag bijschrijven. A.C.V. behaalt dat seizoen 34 punten en DOS Kampen 32 punten. Met andere woorden: als ONS Sneek tegen A.C.V. gemotiveerder het veld was ingegaan dan had waarschijnlijk niet DOS Kampen maar A.C.V. op 27 mei 2006 tegen De Zuidvogels gespeeld! 

Vorig seizoen leek de landskampioen van 1978 en 1986 het lek boven te hebben. Men belandt in de eindrangschikking op een keurige derde positie. Helaas voor A.C.V. blijkt dat lek nog niet boven te zijn en dobbert men tijdens het seizoen 2007-2008 stuurloos door de hoofdklasse C.

 Dit seizoen is een ware martelgang voor A.C.V. Men begint de competitie met een zege op Staphorst (1-0). Maar nederlagen tegen HHC Hardenberg en Go-Ahead Kampen (beide 2-1) en gelijke spelen tegen P.K.C. ’83 en Flevo Boys veroordelen de ploeg direct tot de onderste regionen van de hoofdklasse C. En in die regionen vertoeven de Assenaren nog steeds. Zaterdag aanstaande mag A.C.V. in Kampen aantreden tegen het eveneens in hevig degradatienood verkerende DOS Kampen. Uitgerekend in Kampen. De stad waar de club de laatste seizoenen slechte herinneringen aan heeft. In de seizoenen 2005-2006 en 2006-2007 verloor de ploeg in Kampen zowel van Go-Ahead als van DOS. Ook dit seizoen kregen de blauw-zwarten op Middenwetering een nederlaag te slikken. Daardoor heeft A.C.V. binnen de Kamper poorten nu vijf keer op rij verloren.

Volgt zaterdag 19 april 2008 voor A.C.V. de zesde nederlaag op rij in Kampen? Dat valt niet uit te sluiten. DOS heeft zelfvertrouwen getankt tegen Staphorst. Hoewel de ranglijst niet liegt gelooft men bij DOS toch weer in het mirakel dat handhaving heet. De supporters zijn helemaal in een overwinningsroes beland. 

Voor de wedstrijd worden allerlei activiteiten van de geel-zwarte aanhang verwacht en op verzoek van de spelersgroep gaan de supporters van DOS Kampen massaal bij elkaar staan. Meer dan ooit moet het publiek gaan fungeren als de twaalfde man. Daarmee blijft DOS Kampen toch een merkwaardige club. Slechts een overwinning op Staphorst is al voldoende om de club èn de ploeg te voorzien van het nodige zelfvertrouwen. Mochten de Poelenten ook tegen A.C.V. een driepunter scoren, dan kan het zo maar gebeuren dat de ploeg zich opnieuw uit de grijpgrage klauwen van het degradatiespook weet te worstelen. Al blijft het jammer dat twee grote clubs als DOS Kampen en A.C.V. zich in deze netelige positie bevinden. Meer dan ooit zijn beide clubs ervan doordrongen dat in het verleden behaalde resultaten geen garantie zijn voor de toekomst. Het belooft zaterdag een bijzonder emotionele wedstrijd te worden tussen de landskampioen van 1988 en de landskampioen van 1978 en 1986. Want beide ploegen hebben niets aan een puntendeling. Sterker nog: beide ploegen moeten wellicht de laatste vier wedstrijden winnen om aan degradatie te ontsnappen. Een loodzware opdracht, maar niets is onmogelijk. Zeker voor DOS niet. 

Want wanneer op De Maten het publiek massaal achter DOS Kampen 1 gaat staan, dan kan de landskampioen van 1988 nog wel eens dingen gaan doen die tot voor kort niemand voor mogelijk hield …

 

Redactie.

 

Kampen, 06/04/2008

 

DE BESTE STUURLUI..............,

Wat is het toch gemakkelijk om iemand de schuld te geven als je zelf niet in vorm bent,of niet opgesteld wordt. Dan ga ik maar na een andere vereniging, stroop dan samen de mouwen op en ga er voor.

Zorg dan als je denkt na de eerste klasse te gaan, we gaan er tegen aan om volgend jaar weer in de hoofdklasse terug tekeren. Dan zeg dit is mannentaal daar hou ik van, wij hebben goede jaren gehad maar er komen ook wat mindere jaren. 

Maar niet dat je al jaren lid bent, dan maar gaan vertrekken dit hebben wij vorig jaar gezien en nu weer, dit is gewoon jammer als alle vrijwilligers er ook zo over denken dan blijft er niets meer over van deze mooie vereniging. 

Een vereniging met allure met vele vaste supporters uit en thuis daar wil je toch voor voetballen, bijna elke uitwedstrijd rijdt er een Supporters bus wat wil je dan nog meer. 

Zelf zijn de spelers van alles voorzien. Een vipbus, kleding, voetbalschoenen, uitgaan, enz, 2 goede trainers .Ga maar eens kijken bij de training. Met dat gezeur ze zijn te duur elke keer hoor je dat, laat je eerst eens goed in formeren hoe dat zit. Want door dat gezeik  het hele jaar door daar wordt je ook niet vrolijk van. Wees eens een beetje tolerant en begin met je zelf , zit niet altijd op een bestuur te mopperen of mensen die leiding hebben.

Want het spreek woord zegt de beste stuurlui staan aan wal.   

Teunis van Dijk.

 

 

Kampen, 03/04/2008

VIJF JAAR HOOFDKLASSE IN EENDENVLUCHT

 

De gevoelstemperatuur op De Maten loopt op naar het kookpunt. Vijf jaar geleden was die gevoelstemperatuur aangenamer. Laten wij eens in gedachten terug gaan naar 31 mei 2003. Op die dag speelt DOS Kampen 1 in Emmeloord een promotie-/degradatiewedstrijd tegen het ONS Sneek van het trainersduo Valk/Alleman. Een kampioenschap zat er dat seizoen niet in. Daarvoor was Sparta Nijkerk te sterk. In de nacompetitie weet DOS zich de meerdere ten opzichte van Berkum en AZSV. In Emmeloord brengt Jelbert Versteeg DOS op 1-0, maar niet veel later maakt ONS Sneek gelijk. In de verlenging die volgt gaat Kevin Diender over de knie bij de Friese doelman en Manuel Vis schiet vanaf elf meter raak: 2-1. DOS Kampen 1 is weer hoofdklasser!

2003-2004

Dit tot grote frustratie van Go-Ahead Kampen. Die club is zeer ambitieus en steekt die ambities niet onder stoelen of banken. Het leedvermaak op De Maten richting Kowet is groot. Helemaal als de Poelenten in de eerste helft van de competitie een vliegende start kennen. Vooral Kevin Diender en Manuel Vis zijn ongrijpbaar voor de vijandelijke defensies. Halverwege de competitie 2003-2004 heeft het vlaggenschip van De Maten zich al in veilige haven gespeeld. Daarna gaat het mis. Na de winterstop worden nauwelijks punten gehaald. Dankzij een uitmuntende eerste seizoenshelft eindigt DOS in haar “debuutjaar” op een verdienstelijke negende plaats. Hoewel de ploeg na de winterstop dramatische cijfers overlegt, heerst op De Maten toch zelfgenoegzaamheid. Ten onrechte.

2004-2005

Want DOS zet de zwakke prestaties in de eerste helft van het seizoen 2004-2005 door. Als de winter invalt is de ploeg degradatiekandidaat nummer 1. Het jaar 2005 start veel belovend. Voor het eerst sinds mensenheugenis wint DOS in Genemuiden. Rob Kabboord doelpunt tweemaal aan de Kamperzeedijk, waarbij zijn tweede het predikaat wereldgoal verdient. In de laatste wedstrijd van het seizoen houdt DOS mededegradatiekandidaat Nunspeet op 1-1. Daardoor daalt niet DOS maar Nunspeet af naar de eerste klasse. De landskampioen van 1988 mag zich opmaken voor een p/d tegen LRC uit Leerdam. In Bennekom krijgt DOS in het eerste bedrijf alle hoeken van het veld te zien. Dankzij gebrek aan scherpte aan Leerdamse zijde en aan Nick Karel haalt DOS de rust met 1-1. Een opvallende naam tekent voor het doelpunt van DOS: Arjan ten Hove. Tot woede en frustratie van Go-Ahead heeft hij de overstap van rood-geel naar geel-zwart gemaakt. Hij wilde graag eens in de hoofdklasse voetballen, maar die hoofdklasse dreigt beperkt te blijven tot een seizoen. Want LRC start ook in de tweede helft gevaarlijk, maar als Meloudi Zaki DOS naar 2-1 schiet is de ban gebroken. Kevin Diender en Emiel Diender zetten een geflatteerde 4-1 op het scorebord. DOS blijft hoofdklasser.

2005-2006

DOS is echter niet meer de enige hoofdklasser in Kampen. Enkele weken nadat DOS in Bennekom aan degradatie ontsnapte weet Go-Ahead Kampen in een p/d T.O.G.R. aan de zegekar te binden. Go-Ahead klopt in Scherpenzeel de hoofdklasser uit Rotterdam met 4-1. Toch voelt geel-zwart zich superieur aan rood-geel. Terwijl DOS formidabel uit de startblokken schiet (5-1 zege op Be Quick’28!) hebben de Kowetters moeite met het niveau. Dat wordt pijnlijk duidelijk op 5 november 2005. In een historische wedstrijd wordt Kowet door DOS vernederd: 6-0. Vriend en vijand gaan er vanuit dat Kowet deze klap niet meer te boven komt en dat er de komende jaren maar een club is binnen de stadspoorten: DOS Kampen. 

Na de winterstop begint Go-Ahead echter aan een opzienbare inhaalrace. DOS daarentegen is het spoor bijster. Net als in het seizoen 2003-2004 is het sprokkelen geblazen. Als de Poelenten op de slotdag in Harkema met 5-0 worden afgeschoten vindt men zichzelf opnieuw terug op de twaalfde plaats. 

Tot hilariteit van Kowet mag DOS zich opmaken voor een p/d. Niet alleen veel DOS’ers reizen op 27 mei 2006 af naar Nijkerk. Ook veel Kowetters ondernemen de reis naar het veld van N.S.C. Ze zien HSV De Zuidvogels uit Huizen binnen de minuut de score openen. DOS knokt en ploetert maar krijgt nauwelijks kansen. De blessuretijd breekt aan. In Huizen wordt de champagne ontkurkt, op Middenwetering begint men de polonaise en op De Maten gelooft men helmaal nergens meer in. Al helmaal niet meer in zichzelf. In 96-ste kogelt Erik Rotman de bal nog een keer naar voren. Via Patrick Post en Meloudi Zaki belandt de bal bij Rob Kabboord. Via zijn voet kust de bal via de binnenkant van de paal het net: 1-1. De Duitsers van het zaterdagvoetbal hebben het weer geflikt. In de verlenging lijkt Meloudi Zaki met twee wonderschone goals aan alle twijfels een eind te maken. Lijkt. Want in speelminuut 119 komt HSV De Zuidvogels via een strafschop terug in wedstrijd. In de extra tijd van de extra tijd haalt Frank Koenderman de bal zelfs nog van de lijn. Een minuut later maakt Danny van Ginkel aan alle twijfels een eind: 4-2. Opnieuw blijft DOS degradatie bespaard. Maar meer dan ooit was daar een Houdini-act voor nodig.

2006-2007

Omdat Kees Dorgelo en Erik Rotman de club hebben verlaten heerst er voor aanvang van het seizoen 2006-2007 alles behalve optimisme in het geel-zwarte kamp. Begrijpelijk. Want de achterhoede is er niet sterker op geworden. Er staat ook een andere trainer voor de groep. Twee om precies te zijn. Het zijn de van kampioen ONS Sneek overgekomen Marcel Valk en Hans Alleman. Ze zijn de opvolgers van de naar Nunspeet vertrokken Hans van Dijkhuizen. De start is desastreus. Na acht wedstrijden heeft DOS slechts vier punten. Veel zorgelijker is dat de ploeg een wagonlading aan tegendoelpunten incasseert. Nick Karel maakt liefst 29 keer de gang naar het net. Ondanks de zwakke prestaties wordt het contract met het duo Valk/Alleman met een seizoen verlengd. Aan de ene kant begrijpelijk. Niemand neemt de trainers de huidige stand op ranglijst kwalijk. Aan de andere kant ergeren zich nogal wat mensen aan de houding van het tweetal. Arrogant is een veelgehoord woord zodra de namen Valk en Alleman vallen. 

Na de winterstop begint DOS vol goede moed weer aan de competitie. Maar als de ploeg een helft lang tegen negen Genemuidenaren geen vuist kan maken geeft niemand nog een stuiver voor de geel-zwarten. Op 10 februari 2007 voltrekt zich in Zwolle een wonder. Dankzij een ontketende Joseph Kanyike buigt DOS tegen Be Quick’28 een 2-0 achterstand om in een 2-3 overwinning. Daarna gaan de remmen bij DOS volledig los. In de duels tegen W.H.C., A.C.V., Harkemase Boys, ONS Sneek en H.H.C. Hardenberg behaalt DOS liefst elf punten. DOS ziet haar puntenaantal daardoor in zes opeenvolgende wedstrijden oplopen van acht naar 22. De Poelenten geloven weer in handhaving.

 In maart 2007 heeft zich overigens nog een opvallend feit voorgedaan. Tijdens een extra ledenvergadering gaan de aanwezige leden akkoord met het voorstel om spelers te halen èn te betalen. Een enorme omslag in het Brunneper bolwerk. DOS 1 gaat ondertussen vrolijk door met haar missie: handhaving. Dat lukt! Twee wedstrijden voor het eind van de competitie speelt de ploeg zich door een 2-0 overwinning op Excelsior ’31 veilig. Een geweldige prestatie van spelergroep èn Valk en Alleman. 

Op de slotdag kan DOS aartsrivaal Go-Ahead Kampen naar de eerste klasse schieten. Die vlieger gaat niet op. Jurrian Zandbergen redt het hevig in degradatienood verkerende Kowet. Zijn doelpunt in de 88-ste minuut zorgt ervoor dat Kampen ook in het seizoen 2007-2008 twee hoofdklassers heeft. DOS eindigt op een keurige negende plaats. Het seizoen 2006-2007 eindigt voor DOS toch nog vervelend. Tegen IJVV loopt een duel om het Zilveren Bal Toernooi volledig uit de hand. DOS trekt zich uit het toernooi terug en ziet voorlopig af van deelname.

2007-2008

Afgezien daarvan heerst er optimisme op De Maten. Van WHC is de klasbak maar o zo blessuregevoelige Josja Bolks overgekomen en er zijn – in tegenstelling tot het jaar ervoor – geen belangrijke spelers vertrokken. Op wedstrijddag 1 loopt DOS in Rijssen tegen Excelsior’31 tegen een 3-1 nederlaag aan. “Kan gebeuren”, is de algemene opvatting. De supporters maken zich drukker om een rel rondom de pupil van de week. Volgens de geruchten mag deze mascotte niet meer van Valk/Alleman mee in de spelersbus. Een week later volgt op De Maten een zeperd tegen VVOG 1-4. Daarnaast is de ploeg in de beker gesneuveld tegen derdeklasser ’t Harde. Daardoor smeult er een bosbrand op De Maten. Tot opluchting van alles en iedereen die de club een warm hart toedraagt herstelt de ploeg zich. Gelijke spelen tegen WHC en Be Quick ’28 geven de burger moed. Van kampioen HHC Hardenberg wordt nipt verloren (0-1) en tegen Oranje Nassau en Sportclub Genemuiden fabriceert de ploeg driepunters. Als men in Sneek tegen ONS Sneek ook een puntje pakt, denkt niemand aan degradatie.

 “Wij hebben al meer punten dan vorig seizoen met de winterstop”, is een veelgehoorde kreet. Dat hoogmoed voor de val komt blijkt een week later. Men verliest onverwacht van Staphorst (0-2). Een week later wacht de uitwedstrijd tegen ACV. Na eerst deining rondom de pupil van de week, blijkt nu de spelersbus weer problemen op te leveren bij Valk en Alleman. Door dit soort incidenten wordt de populariteit van het trainersduo er niet beter op. Maar als je wint heb je vrienden. En DOS wint. In Assen boekt DOS – na nu blijkt – voorlopig haar laatste overwinning in de hoofdklasse (0-1). 

Omdat Sinterklaas de Hanzestad bezocht wordt de moeder aller derby’s een weekje uitgesteld. DOS start de derby op 24 november 2007 flitsend, opent via Frank Koenderman verdiend de score, maar hangt na 45 minuten uitgeteld in de touwen: 1-3. Tot ontzetting van alles wat geel en zwart is heerst rood-geel op alle fronten. De 1-3 ruststand blijk ook de eindstand. Vooral de rood-gele aanwinsten Roy Supèr en Adi Draganovic baren opzien. Dit tot frustratie bij veel Poelenten. Waarom scouten ze bij Go-Ahead beter dan bij DOS? De nederlaag blijkt een breekpunt in de competitie te zijn. Echt gezellig wordt het vanaf dan niet meer. In de daaropvolgende tien duels worden nog maar drie punten (Flevo Boys, WHC en Oranje Nassau) gepakt. Daardoor staat DOS op dit moment met nog vijf duels te gaan hopeloos onderaan met vijftien punten!

Hoe nu verder?

Het is een understatement om te melden dat de sfeer om te snijden is. In februari 2008 hebben DOS en het duo Valk/Alleman uitgesproken nog een seizoen met elkaar door te gaan. Het schijnt dat de spelers vrijwel unaniem achter deze beslissing staan. Als dat werkelijk zo is moet men verder niet zeuren. Al vragen wij ons wel af hoe daarover gestemd is. Heeft het MT individuele gesprekken gevoerd of is doormiddel van hoofdelijke stemming gestemd? Inmiddels hebben zes spelers aangegeven DOS na dit seizoen te verlaten of helemaal met voetballen te stoppen. Twee spelers twijfelen nog. De rest heeft aangegeven door te gaan. Wanneer we uitgaan van het meest logische scenario dan spelen wij volgend seizoen tegen clubs als Veensche Boys, Berkum en DETO. Je kunt je afvragen of het huidige DOS in staat is om het verloren terrein binnen een seizoen goed te maken. Waarschijnlijk niet. Daarvoor is het verloop te groot en voor zover wij nu weten heeft DOS nog geen nieuwe spelers voor volgend seizoen weten vast te leggen. Ook als DOS alsnog handhaving weet te bewerkstelligen ziet het er het komende seizoen alles behalve florissant uit. 

Wie het bovenstaande nog eens doorleest kan niet anders concluderen dan dat de ploeg al jaren op haar tenen loopt. Het komt dan ook meer dan ooit aan op de inventiviteit van de beleidsbepalers om DOS weer op de rails te krijgen. Afgelopen zondag stond www.duckside.nl een tijdje op zwart. Dat was niet uit ongenoegen, maar wel uit oprechte zorgen. Wij zijn bang dat DOS het verloren terrein de komende jaren niet meer goed kan maken. DOS speelt nog tegen achtereenvolgens Staphorst, ACV, Go-Ahead, PKC ’83 en Flevo Boys. Daarin moet DOS zeker 12 punten halen. Ironisch genoeg speelt DOS het laatste competitieduel in Emmeloord. Uitgerekend op het veld waar men op 31 mei 2003 promotie naar de hoofdklasse afdwong spelen de geel-zwarten misschien hun laatste duel in de hoofdklasse. Of DOS Kampen 1 moet de komende weken aantonen dat wonderen nog bestaan. Mocht de ploeg zich tegen alle verwachtingen in toch weten te handhaven dan kunnen ze een paar kratten bier van ons tegemoet zien.

Redactie Duckside.

 

 Kampen, 26/02/2008

CRUCIALE PERIODE DOS KAMPEN

DOS Kampen en Valk en Alleman gaan ook volgend seizoen met elkaar verder. Echt verrassend kan het niet worden genoemd. Sinds medio december 2007 waren beide partijen met elkaar in gesprek en daarmee tot elkaar veroordeeld. Waarom het uiteindelijk zo lang heeft geduurd voordat er uit de schoorsteen op De Maten witte rook opsteeg komen wij waarschijnlijk nooit te weten. Althans niet via de officiële kanalen van DOS Kampen. Iedereen die wil weten waarom de onderhandelingen nogal stroperig zijn verlopen, raden wij aan www.brugmedia.nl of De Brug in de gaten te houden. Dat zijn momenteel de enige media waar geel-zwarte nieuwsfeiten direct openbaar worden gemaakt. Hetgeen overigens meerdere oorzaken kan hebben. Zo kan het zijn dat er momenteel niemand bij DOS Kampen in staat is om een fatsoenlijk verhaal op papier te zetten. Een andere reden kan zijn dat er binnen de club iemand is die – uit eigenbelang - bewust naar www.brugmedia.nl/De Brug lekt. Natuurlijk is het ook heel goed mogelijk dat de redactie van www.brugmedia.nl/De Brug haar huiswerk goed doet. Als dat laatste zo is: compliment namens de Duckside.

Wij gaan hoe dan ook spannende weken tegemoet. Hoewel Nick Karel onlangs aangaf ook volgend seizoen het doel van DOS Kampen te verdedigen oogt de toekomst van het eerste elftal momenteel alles behalve florissant. Voor een buitenstaander komt het allemaal wat chaotisch over. Deze week gaf Kevin Diender te kennen de club per direct te verlaten. Daarnaast hebben meerdere spelers off the record laten doorschemeren geen toekomst meer te zien bij DOS Kampen. Met nog negen finales voor de boeg doet dat het ergste vrezen. De vraag doemt zich dan ook op of alle spelers het nog kunnen opbrengen om zich tijdens deze cruciale weken voor honderd procent te geven. Eigenlijk raar dat wij deze vraag stellen. Dat moet niet mogen. Het is aan de selectie van DOS Kampen om te bewijzen dat deze gedachte van ons een hersenkronkel is.

Verder wemelt het bij DOS Kampen van de vacatures die maar niet kunnen worden opgevuld. Muiterij, onvrede en cynisme voeren de boventoon. Wanneer je de club momenteel van een afstand bekijkt dan doemt het beeld op van een op drift geslagen mammoettanker die niet meer in toom is te houden. Niet door Valk en Alleman, niet door het MT en niet door het bestuur. Iedereen lijkt maar wat te doen en niemand lijkt ook nog maar een greintje respect voor een ander te hebben.

De enige die DOS Kampen op het juiste spoor lijkt te kunnen houden is iemand die bij de grote meerderheid wel respect en bewondering afdwingt: Jaap Stam. Het is voor alles en iedereen bij DOS Kampen dan ook vurig te hopen dat hij nog eens een functie binnen de club wil vervullen. Jaap Stam als laatste reddingsboei van een op drift geslagen eendenkolonie? De toekomst zal het uitwijzen.

Redactie Duck-side.

 

27/12/2007 

  VALK EN ALLEMAN

     Als je het forum bezoekt, dan kun je vaststellen dat er hier en daar aan de stoelpoten van de trainers Marcel Valk en Hans Alleman wordt gezaagd. Hoe komt dat? Het feit dat DOS 1 zich dit seizoen opnieuw in de onderste regionen bevindt, kan de reden niet zijn. DOS Kampen speelt sinds 2003 weer op het hoogste niveau en alleen in het eerste seizoen speelden de geel/zwarten geen degradatievoetbal. Dat geeft aan dat de ploeg niet overloopt van kwaliteit. De sportieve malaise op De Maten kan dus niet de reden van de antipathie richting Valk en Alleman zijn. 

Wat dan wel? DOS Kampen wil dolgraag een stabiele hoofdklasser worden en moet daarvoor professionaliseren. De leden hebben tijdens een ledenvergadering aangegeven voor een verdere professionalisering te zijn. Maar voor een club die al meer dan tachtig jaar koketteert met het etiket “Brunneper volksclub” is dat een omslag. Een omslag die je niet zo maar maakt en elke vorm van verandering roept automatisch weerstand op. Zeker als die hervormingen niet direct het gewenste resultaat opleveren. Om de professionalisering succesvol door te voeren heb je geduld en tact nodig. Zeker bij een club als DOS. Helaas is juist tact niet de meest ontwikkelde vaardigheid van het trainersduo. Daardoor hebben er de laatste anderhalf jaar wat botsingen plaatsgevonden tussen Valk en Alleman en enkele leden van DOS. Valk en Alleman zijn er binnen DOS niet populairder op geworden. 

Incidenten over onder anderen onvoldoende licht op trainingsvelden, de pupil van de week en een spelersbus die niet goed zou zijn hebben de sfeer er niet gezelliger op gemaakt. Volgens enkele spelers zijn over deze zaken afspraken gemaakt, maar worden afspraken niet nagekomen. Nu kunnen wij ons niet voorstellen dat een elftal slechter gaat spelen als er een pupil van de week in de bus zit, maar goed. Als daar afspraken over zijn gemaakt, dan moet je die nakomen. Alleen is de reactie van Valk en Alleman overdreven. Als je om de een of andere reden woedend het trainingsveld verlaat dan komt dat niet professioneel over. Op dergelijke momenten moet je tact hebben of met een cynische grap er een andere draai aangeven. Daar bereik je veel meer mee. Het is de toon die de muziek maakt. Stampvoetende en scheldende mensen staan altijd op een achterstand. Blijft natuurlijk de vraag waarom de gemaakte afspraken niet worden nagekomen? Dat kan twee redenen hebben. Of het bestuur heeft toezeggingen gedaan die men niet kan nakomen. Of Valk en Alleman hebben er een eigen invulling gegeven. Beide zijn mogelijk. Het zou daarom van DOS verstandiger zijn geweest om de regie in handen te houden en alle incidenten uit de wereld te helpen. Gewoon in alle openheid. Dat had de club bijvoorbeeld kunnen doen via een interview in het clubblad “De Nieuwsgier” met Valk en/of Alleman. “Marcel. Waarom mag de pupil van de week niet mee naar uitwedstrijden?” “Hans. Klopt het dat jullie met de eigen auto naar Assen zijn gereden omdat de spelersbus niet goed genoeg was.” Op die manier was de ergste kou wellicht uit de lucht geweest en had een ieder zijn verhaal kunnen vertellen. Communicatie. Daar valt en staat alles mee en op dat gebied is er bij DOS nog een wereld te winnen. 

Want waarom lezen de leden van DOS op BrugTV bijvoorbeeld dat Geerling Petersen uit het Managementteam (MT) is gestapt? Op BrugTV staat ook vermeld dat beide hoofdtrainers onlangs met het MT een gesprek hebben gehad over een eventuele contractverlenging. “Medio januari wordt er verder gepraat”, aldus BrugTV. 

Waarom lezen wij dat niet op de website www.doskampen.nl? Om te weten of DOS Kampen met Valk en Alleman doorgaat moet je blijkbaar de lokale media in de gaten houden! En hoewel de combinatie DOS/Valk en Alleman vooralsnog geen gelukkige lijkt, is het vrijwel zeker dat ze met elkaar doorgaan. Door de beslissing over de jaarwisseling heen te tillen zijn beide partijen tot elkaar veroordeeld. In januari zijn bijna alle clubs al voorzien van een trainer voor het nieuwe seizoen en daardoor wordt de spoeling dun. 

Wij denken daarom dat Marcel Valk en Hans Alleman ook in het seizoen 2008/2009 de hoofdverantwoordelijken zijn bij DOS Kampen 1. Voor het restant van 2007/2008 geldt overigens maar een opdracht: handhaving. Daarmee is niets nieuws gezegd. Na de promotie in 2003 heeft DOS Kampen niet de stap naar een stabiele hoofdklasser kunnen zetten. Die laatste constatering is pijnlijker dan de vraag welke trainer er voor de groep staat.

 Redactie Duck-side.

 VAN DE RODE LANTAARN


KLASSIEKER IN HET LICHT VAN DE RODE LANTAARN



Zaterdag 13 oktober 2007 komt de hekkensluiter van de hoofdklasse C naar De Maten. Die hekkensluiter is niet Oranje Nassau of Staphorst, maar verrassend genoeg Sportclub Genemuiden. Ooit was de wedstrijd DOS Kampen – Sportclub Genemuiden een kraker in de top van het zaterdagvoetbal. Anno 2007 een spookduel in de kelder van de hoofdklasse C. Voor beide ploegen is de klassieker van zaterdag van groot belang. Omdat de netelige positie op de ranglijst voor het huidige Sportclub een geheel nieuwe ervaring is, zal de druk bij de gasten uit Genemuiden enorm zijn. De groen-witte formatie komt moeilijk tot scoren. Op de eerste speeldag trof men vijfmaal doel tegen debutant PKC’83 en in de zesde competitieronde doelpuntte men met enig fortuin tweemaal tegen Be Quick’28.

In de overige vier duels bleef de doelpuntenmachine van Sportclub gortdroog staan. De gestopte Wiljan Kattenberg wordt blijkbaar meer gemist dan menigeen vooraf had verwacht. Voeg daarbij dat topschutter Martijn Jansen door een vervelende blessure aan de hamstrings afwezig is en het gebrek aan stootkracht is deels verklaard.
Deels. Want een speler als bijvoorbeeld Klaas Johan Knevelman is toch ook niet de minste. De huidige positie in de donkere krochten van de hoofdklasse C is hoe dan een tegenvaller voor Sportclub. Dan DOS. Vorig seizoen kende DOS een dramatische start. In de eerste zes duels haalden de geel-zwarten weliswaar vier punten, maar Nick Karel had na die duels al 22 doelpunten om zijn oren gekregen. Dit seizoen is alles anders. In het openingsduel van deze competitie liep DOS Kampen in Rijssen tegen Excelsior ’31 tegen een logische 3-1 nederlaag aan. Dat was geen schande, want tegen Sepp en Looms is geen enkele defensie opgewassen. Ook de Romeinen kregen geen grip op Asterix en Obelix. De 1–4 oorwassing op De Maten tegen VVOG daarentegen bezorgde menig DOS-fan wel een paniekaanval. Het had namelijk net zo goed 2–7 kunnen zijn! Ook het spel in Wezep tegen het kwakkelende WHC gaf weinig hoop. Al toonden de poelenten wel veerkracht door twee keer een achterstand goed te maken: 2-2. Het van kwaliteit overlopende maar mentaal zwakke Be
Quick ’28 leek een week later stiekem met drie punten naar Zwolle terug te keren. Gelukkig bestaat er gerechtigheid in de sport en knokte DOS zichzelf naar een puntendeling. Met een beetje geluk hadden dat drie punten kunnen zijn en als DOS wat zorgvuldiger in de afwerking was geweest, dan had men ook aan het duel tegen HHC Hardenberg een punt kunnen overhouden. Afgelopen zaterdag behaalden de geel-zwarten een verdiende 1-2 zege op het taaie Oranje Nassau. 

De ploeg van Valk en Alleman gaat met de week beter voetballen en dat geeft hoop voor de kraker tegen Sportclub Genemuiden. Wantdat het vlaggenschip van De Maten aanstaande zaterdag alle zeilen moet bijzetten is duidelijk. Vorig jaar haalde DOS in Genemuiden weliswaar sensationeel uit met 1-5, maar de laatste geel-zwarte overwinning in Kampen is alweer jaren geleden. In het seizoen 1995/1996 werd Sportclub op De Maten met 5-0 opgerold. Het wordt dus weer eens tijd voor een thuiszege. Zaterdag 13 oktober 2007 is daar een uitgelezen mogelijkheid voor. Want degradatievoetbal is voor ons routine geworden, terwijl de groen-witte brigade uit Genemuiden met de wedstrijd meer aan zichzelf gaat twijfelen. DOS Kampen en Sportclub Genemuiden! Twee clubs met een prachtige historie in het zaterdagvoetbal. In Duitsland hebben ze een mooi woord voor dit soort clubs: traditionsverein. Zaterdag telt het verleden echter niet. Dan wordt
de klassieker afgewerkt in het licht van de rode lantaarn. Het is even wennen. Tot zaterdag!




E
eEen groet namens, 

     Laurens Hooisma



DOS KAMPEN:   LANDSKAMPIOEN 1988!  

 

Door Oefening Sterk Kampen kent haar grootste successen in de jaren tachtig van de vorige eeuw. In het seizoen 1980/1981 wordt de club volkomen onverwacht kampioen van de eerste klasse B. De geel/zwarten kloppen op het veld van Nunspeet in een zinderende beslissingswedstrijd Bennekom na verlenging met 2-1. In de strijd om de zaterdagtitel blijkt DOS Kampen ook voor regerend landskampioen Noordwijk (2-1, 0-0) te sterk. 

De landskampioen van de zondagamateurs is echter een maatje te groot voor de bewoners van sportpark"De Maten" In Waalwijk knalt RKC de poelenten van het veld: 5-2. Verrassend genoeg wint DOS in Kampen met 4-1 waardoor een beslissingswedstrijd noodzakelijk is. Een ontketende Ad van der Wiel velt op het veld van DOVO echter het vonnis over DOS: 5-1. DOS Kampen heeft zich net niet tot beste amateurclub van Nederland weten te kronen. 

Het seizoen 1981/1982 verloopt voor de zaterdagamateurkampioen dramatisch. DOS eindigt op de dertiende plaats en degradeert. Een jaar later wordt die misstap goedgemaakt. Omdat DOS de jaren na de promotie moeizaam draait denkt vrijwel iedereen dat het succes van 1981 eenmalig is. Toch kunnen de kenners zien dat trainer Dick Kroon langzaam maar zeker een kampioensploeg bouwt. Een voetbalmachine die steeds moeizamer te kloppen blijkt. Met Marinus Faken had DOS een geweldige doelman in huis en met het duo Cor van der Weerd en Henk Albers een ijzersterk en ervaren centrum. Op de backposities stonden de klasbak Frank van Dijk en de kiezelharde Bernhard Gorter geposteerd. Voorin scoorde het fenomeen Jan Okke Koers aan de lopende band en als hij niet scoorde dan prikten Ron Mulder of Henry Albers de ballen wel tegen het net. DOS had daarnaast op het middenveld twee fantastische middenvelders lopen. Stylist Jan Mulder en controleur Henk Nieuwenhuis waren de ideale spelers om Jan Okke Koers te lanceren en ze konden op het middenveld een tegenstander uitspelen. De onvermoeibare Robert Zwanepol verzette het nodige vuile werk. Bij blessures of schorsingen konden spelers als onder anderen reservedoelman Rik Jager, René Mulder, Henk van Enk en Dik van Warven moeiteloos in de ploeg worden ingepast.

 

Aan het slot van 1986/1987 vinden de geel/zwarten zichzelf zowaar terug op de tweede plaats. Henk Albers hangt na afloop van dat seizoen zijn schoenen aan de wilgen. Zijn opvolger is een speler die is komen overwaaien van SV Ens: Harry Eringa. De theologiestudent neemt de rol van DOS-legende Albers moeiteloos over en DOS is klaar voor het historische seizoen 1987/1988. 

De geel/zwarten zijn ingedeeld in de eerste klasse B. In die klasse bevinden zich voornamelijk clubs uit de regio Rotterdam. Juist in die regio legt DOS de basis voor de afdelingstitel. Slechts in en tegen Barendrecht moet DOS een puntendeling toestaan (2-2). Spijkenisse, Nieuw Lekkerland, NSVV, ASWH, RVVH, Kozakken Boys en Heerjansdam zien de geel/zwarten met de volle buit de bus instappen. Opvallend genoeg behaalt de ploeg buiten Kampen sowieso de meeste punten. In Genemuiden loopt DOS tegen een traditionele nederlaag aan, maar ook bij Flevo Boys en Roda Boys gaat DOS met de volle buit aan de haal. Bij VVOG en Sparta Nijkerk wordt tweemaal doelpuntloos gelijkgespeeld. Met die laatste ploeg hebben de geel/zwarten het toch al lastig, want de Nijkerkers kloppen DOS op "De Maten" met 0-2. Sportclub Genemuiden houdt zelfs het maximale aantaal punten aan de duels tegen DOS over. Ook in Kampen winnen de groen/witten: 0-3. De laatste club die DOS in het seizoen 1987/1988 een nederlaag weet toe te brengen is Kozakken Boys. De Werkendammers verpesten op Hemelsvaartdag de kampioenswedstrijd door in Kampen met 2-3 te winnen. Een paar dagen later kan de kampioensvlag dan toch in top. Door een treffer van Ron Mulder in en tegen Heerjansdam behaalt DOS na 1963 en 1981 haar derde afdelingtitel.

 

In de strijd om de zaterdagtitel zijn IJsselmeervogels en Bennekom de tegenstrevers. DOS en Bennekom openen het kampioensbal op De Maten met een 1-1 (doelpunt Ron Mulder) gelijkspel. Dat de verschillen minimaal zijn blijkt de daaropvolgende wedstrijden. IJsselmeervogels en Bennekom delen eveneens de punten (2-2) en in Spakenburg komen de Vogels en de poelenten niet tot scoren. In de vierde wedstrijd deelt DOS op De Maten in de slotfase een gevoelige tik uit aan IJsselmeervogels. Wie anders dan Jan Okke Koers bezorgt DOS de volle winst: 1-0. Als IJsselmeervogels met 2-0 van Bennekom wint, weet iedereen hoe de vlag erbij hangt voor de laatste wedstrijd tussen Bennekom en DOS op 11 juni 1988. Bennekom moet met vier doelpunten of meer winnen. Bij elke andere overwinning van Bennekom gaat de zaterdagtitel voor de zoveelste maal naar de Vogels. Bij een gelijkspel of geel/zwarte overwinning gaat de titel voor de tweede maal in de historie naar DOS. De wedstrijd op sportpark "De Eikelhof" wordt een van de meest sensationele wedstrijden in de geschiedenis van DOS. Na vijf minuten kijkt DOS al tegen een 1-0 achterstand aan. Een treffer van Henry Albers brengt de zaterdagtitel weer bij DOS, maar vlak voor rust scoort Bennekom opnieuw. Als Jan Okke Koers na rust tweemaal scoort lijkt er voor DOS geen vuiltje aan de lucht. Een misvatting. Daarna gebeurt er namelijk van alles en krijgt menig geel/zwart hart de ene na de andere aanslag te verwerken. Bennekom scoort vlot de 3-3 en de 4-3 en de ploeg ruikt bloed. Het vlaggenschip van De Maten dreigt ten onder te gaan onder de rood/witte aanvalsgolven. Bij Jan Okke Koers lijkt de pijp volledig leeg. Hij sjokt wat over het veld en is rijp voor een wissel. Tien minuten voor tijd sprint hij nog maar een keer achter een diepe bal aan die hij met een vlammend schot prompt tot zijn derde doelpunt weet te promoveren: 4-4. De thuisploeg weigert tot vreugde van IJsselmeervogels echter te capituleren. Bennekom wil hoe dan ook de 2-1 nederlaag van 1981 wreken. DOS wankelt. De ploeg pompt, maar verzuipt niet. Als de scheidsrechter voor de laatste maal fluit neemt de massaal meegereisde DOS-aanhang bezit van het veld. Hun club is voor de tweede maal in haar bestaan landskampioen bij de zaterdagamateurs.

 

De Treffers is ook in 1988 een gerenommeerde amateurclub. De ploeg is voor het eerst in haar historie landskampioen bij de zondagamateurs geworden en de rood/zwarte formatie uit Groesbeek is zwaar favoriet voor de strijd om de landstitel. De Treffers reist voor de eerste confrontatie vol vertrouwen af naar Kampen. In een gelijkopgaande wedstrijd opent DOS de score. Niemand wist dat hij het kon, maar Jan Okke Koers kogelt een vrije trap tegen de touwen. Wat later komt De Treffers op gelijke hoogte. Na 90 minuten geeft het scorebord een terechte 1-1 einduitslag aan. Een week later volgt de tweede ontmoeting. In Groesbeek twijfelt niemand aan de afloop: op 23 juni 1988 gaat De Treffers zich tot Nederlands beste amateurclub kronen. Zoveel is zeker. Parachutisten landen voor aanvang op het veld en er hangt op en rond het veld een kampioenssfeertje. De ploeg uit Groesbeek komt van een koude kermis thuis. Zoals zo vaak vergissen ook De Treffers zich in de onverzettelijkheid van DOS. Vrij vroeg in de wedstrijd vuurt Jan Mulder van afstand op het doel van de thuisclub. Doelpunt! DOS is virtueel landskampioen! Nog voor rust fabriceert ook De Treffers een treffer. Hoewel De Treffers in de tweede helft alles op alles zet blijft de 1-1 stand gehandhaafd. Bij de thuisclub druipt de teleurstelling en frustratie er van af en DOS stapt als de morele winnaar van het veld. Net als in 1981 valt voor de geel/zwarten in een derde wedstrijd de beslissing. Jaren later zegt Henk Nieuwenhuis daarover in het boek Naar de top “Dat was een heel ander ervaring dan tegen RKC. Beide keren golden wij als underdog, maar waar de RKC-ers gewoon tegen ons deden gedroeg De Treffers zich arrogant. Dat heeft zeker tegen hen gewerkt”. Zaterdag 25 juni 1988 zou een historische dag worden. In München kroont het Nederlands elftal zich ’s middags tot kampioen van Europa. Nederland stort zich massaal in een volksfeest. Voor DOS Kampen moet het mooiste uit de clubhistorie dan nog komen. Op zaterdagavond 25 juni 1988 wordt op het veld van ROHDA Raalte geel/zwarte geschiedenis geschreven. Na 45 minuten staat de eindstand reeds op het bord: 2-1. Henk Nieuwenhuis zet DOS vlot op 1-0, maar even zo vlot tekent De Treffers voor de gelijkmaker. Jan Okke Koers scoort halverwege de eerste helft het belangrijkste doelpunt in de geschiedenis van DOS Kampen. De Treffers zet alle middelen in, maar het mag niet baten. Na negentig minuten belandt alles en iedereen met DOS Kampen-hart in delirium. Het onvoorstelbare is voorstelbaar geworden. Door Oefening Sterk Kampen is kampioen van Nederland!

 

Dit historische feit is op 25 juni 2008 twintig jaar geleden. Selectie van 1988: namens alle mensen met een DOS-hart dank hiervoor. Destijds leek het zo gewoon. Dat was het natuurlijk niet. Hoogstwaarschijnlijk een eenmalige gebeurtenis. Hoewel je natuurlijk nooit weet wat de toekomst brengt. 

Grappig feit is wel dat DOS in het seizoen 1987/1988 haar eerste thuiswedstrijd speelde tegen VVOG. 

De eerste competitiewedstrijd op De Maten in het seizoen 2007/2008 speelt DOS eveneens tegen …VVOG!

 

Groet,

Laurens Hooisma.




DOS KAMPEN 1 EN JOSEPH KANYIKE. HULDE EN BEDANKT!



Bij het horen van de naam Oeganda denken de meeste mensen aan Idi Amin en het vliegveld van Entebbe. Idi Amin was een dictator onder wiens bewind (1971-1979) 300.00 mensen het leven verloren. De Slager van Afrika overleed in 2003 in ballingschap. Entebbe - een plaats en vliegveld nabij de Oegandese hoofdstad Kampala - werd in 1976 wereldnieuws toen het Israëlische leger daar een door de PLO gekaapt vliegtuig succesvol bevrijdde. Oeganda is meer dan deze twee historische feiten. Uit het naar schatting 28 miljoen inwoners tellende land is eveneens de man afkomstig die dit seizoen verantwoordelijk was voor de wederopstanding van DOS Kampen 1: JosephKanyike.

In december 2006 schreef ik dat handhaving voor DOS Kampen 1 weliswaar moeilijk zou zijn maar niet onmogelijk. Toen het vlaggenschip van De Maten echter in het eerste duel na de winterstop 45 minuten lang tegen negen Genemuidenaren geen vuist kon maken, gaf ik geen stuiver meer voor ze.  De uitwedstrijd op 10 februari 2007 tegen Be Quick ’28 zou een formaliteit worden. DOS Kampen speelde op het kunstgras van Zwolle overigens best aardig, maar slechter dan tegen Sportclub Genemuiden kon ook bijna niet. Een kwartier voor tijd keken de geel/zwarten tegen een logische 2-0 achterstand aan en misten de Zwollenaren diverse mogelijkheden om het duel definitief in het slot te gooien. Joseph Kanyike had zich al een tijdje in de bittere kou warm gelopen, maar iedereen wist dat ook hij weinig aan de hopeloze situatie zou kunnen doen. Voor DOS was het doek gevallen. Zo simpel was het. DOS 1 zou de overige wedstrijden voor spek en bonen afwerken. Maar het liep anders. Joseph viel in en zelden heeft een speler een wedstrijd zo’n wending gegeven als Kanyike die middag in Zwolle. Onder impulsen van de ontketende Zwarte Parel van de Veluwe boog DOS de wedstrijd binnen een kwartier om in een sensationele 2-3 zege.

Joseph was bij alle drie treffers betrokken en de achterhoede van Be Quick’28 kreeg geen moment grip op de onnavolgbare dribbelkoning. Die wedstrijd in Zwolle was direct het keerpunt voor DOS in het seizoen. Zowel spelers als supporters geloofden er ineens weer in en er werd een serie neergezet om van te watertanden. W.H.C. (1–1), A.C.V. (2-1), Harkemase Boys (1–1) en ONS Sneek (2-1) slaagden er niet in de equipe van Valk/Alleman een nederlaag toe te brengen. Toen de geel/zwarte vechtmachine op 31 maart 2007 zelfs HHC Hardenberg tot capitulatie dwong, wist iedereen zeker dat handhaving meer dan reëel was. Dat bleek op Paasmaandag toen Ziyech DOS Kampen 1 op Urk met een zondagsschot naar de zevende hemel knalde. Een onverwachte afstraffing tegen Oranje Nassau (0-4) en een moeizame remise bij Berkum (1-1) leek wat zand in de geel/zwarte motor te strooien, maar sinds zaterdagmiddag 28 april 2007 weten wij zeker dat DOS Kampen 1 ook in het seizoen 2007/2008 op het hoogste niveau acteert. En als de Poelenten de laatste twee wedstrijden winnen, dan gaat de derde periodetitel zo waar naar DOS Kampen!

Helaas maakt Kanyike dit allemaal niet als speler van DOS Kampen 1 mee. Totaal onverwacht moest hij Nederland verlaten. Op dit moment is het zelfs onduidelijk waar hij is. De laatste berichten zijn dat hij zich op de ambassade van Oeganda in Brussel bevindt, maar sinds een bezoeker uit Oeganda www.duckside.tk bezocht gaat het verhaal dat hij terug is in zijn moederland. Hij is nog niet uit de DOS-harten verdwenen. Daarom Joseph bij deze: namens alle supporters van DOS bedankt voor je inzet voor DOS Kampen 1 in het algemeen en die kippenvelmomenten op 10 februari 2007 in het bijzonder. Waar je gaat of staat: het ga je goed. Voor de overige selectiespelers en het trainersduo eveneens een hartelijk woord van dank. Hulde voor de tweede seizoenshelft!

Groet,

Laurens Hooisma.

Naschrift redactie:

Joseph komt 12 september 2007 terug uit Oeganda naar Nederland, waar hij afgelopen tijd heeft gewacht voor een definitieve verblijfsvergunning.

Veel succes bij WHC!!

   TOP